زوانی ئه‌دایی - شیعره‌و مه‌رحوم( باقی سه‌فاری)

فه‌رانسه‌ویا واته‌نشان   

                     هه‌رکه‌س زوانوو ئه‌ذێشان  

                                                      نه‌زاناننێ په‌ی وێشان  

                                                                       وه‌حشی دلێ ئاکه‌شان

***************                                       

یۆنسکۆخاس جاڕش دان

                      هه‌ر ملله‌ته‌ی چی جه‌هان

                                                    زوانوو ئه‌ذه‌ی نه‌نویسان

                                                                            به‌ نه‌زانانش وانان

***************                                       

 ئا  مێللـــه‌ته‌ نـازانـا       

                       با چــن زوانێــچ زانا       

                                              با نه‌زانمــــا نـــه‌زانا        

                                                               زاڕۆیـــچ زوان ئه‌ذایـــچ وانا

***************                                       

وێمــان به‌ که‌م نه‌زانم    

                           با زوانوو  وێچمــان زانم   

                                                     نه‌دان ته‌شـه‌روو تانم    

                                                               چــی دونیانه‌ نه‌وڕان پانـم

***************                                     

عه‌ره‌بی،تۆرکی یام فارسی 

                          فێرێ بیمێ به‌راسی 

                                               هۆرامیچ پێسه‌ن پارسی 

                                                                بازانمێش په‌ی‌وێ شناسی

***************                                   

په‌ی گرد زوانێوه‌ خونچیۆ!    

                     چی په‌ی وێچش نه‌خۆنچیۆ    

                                                  نه‌نویسم، نه‌وانم، پڕچیۆ    

                                                                         زوانوو ئه‌دایمان ڕچیۆ

***************                                         

هه‌ر که‌س په‌ی وێش بنویسۆ  

                         ئا گڕوو گاله‌ بۆ به‌ کۆ   

                                               قه‌تره‌ی ئاوه‌ن بۆ به‌ جۆ  

                                                                    شه‌وه‌ زه‌نگه‌ن بۆ به‌ ڕۆ

***************                                         

مه‌گه‌نۆ، مدرۆ ئاوی!  

                    جم و جووڵت بۆ، تاوی   

                                              تۆ به‌ خه‌ڵکیتـــه‌ر یاوی    

                                                                  ئه‌شکۆفه‌ن بۆ به‌ســــاوی

***************                                     

نه‌زانمێ زوان ئه‌دایی   

                  گردما مه‌گنم گه‌دایی   

                                        بێ نامونیشان سه‌ر ڕایی  

                                                               په‌ی هیچ بیمێ فه‌دایی

***************                                    


 زوان هۆرامی ڕه‌سه‌نا                                   

                  لای ئه‌ده‌ب دوست په‌سه‌نا

                                           چی واچۆ بێکه‌سه‌نا

                                                                 یاریش ده‌یمێ، ته‌مه‌ننا

-------------------------------------------------------

ڕۆحت شاذ



 

یادکرداروو مه رحووم کاکه محه مه دی مسته فازاده

ئه‌ره‌نیشته و گڵێروبیه‌ په ی یادکرداروو مه رحووم کاکه محه مه دی مسته فازاده بێ وێنه بێ.(همایش ویادمان مرحوم کاکه محمدمصطفی زاده بی نظیربود.)http://haneberchem.mihanblog.com/post/405


هورامان هانه به  رچه م

ئه‌ره‌نیشته و گڵێروبیه‌ی په ی یادکردارو زینه یاد محه مه دی مسته فازاده 
       
  
بنویسمێ به‌ زوانی هۆرامی، بوانمێوه‌ به‌ زوانی هۆرامی


که‌ ئاڵاو قه‌ڵه‌می نه‌بڕیه‌ینه‌ باڵاو هیچ مێلله‌تێویه‌ره.
                                           ( محه‌مه‌د مسته فازاده) ‌


 جه ڕۆ په نج شه مه ی 10 سیاوکاموو 1391ی ڕۆجیاری  په‌ی یادکرداروو  نویسه‌ری ویربه‌رزوو هۆرامانی هۆرده‌س مه رحووم کاکه‌ محه‌مه‌د مسته‌فازاده ئه‌ره‌نیشته و گڵێروبیه‌یه‌ جه لاو تاقمه‌و  ڕاوه‌به‌را لوا ڕاوه؛؛که جه هۆرامانه نه بێ وێنه بێ؛وئینه نێشانه و ئێحترام و ئه ده ب به ویر وئه ندیشه و گه وره پیاوێو بێ که ژیوا و یاد و  ویرش په ی هۆرامانێ بێ.





 وێنه و ئه ره نیشته که ی جه درێژه وباسه که ی

سپاس په ی کاکه میلاد نیکره فتاری
 
-------------------------------------------
همایش ویادمان زنده یاد مرحوم کاکه محمد مصطفی زاده 
       
  
به زبان هورامی بنویسیم ، به زبان هورامی بخوانیم

که نوشتن و قلم به دست گرفتن نشان و افتخار ملت خاصی نیست.

                                           (محمد  مصطفی زاده)


در روز پنج شنبه 10اسفندماه 1391شمسی برای یادمان و بزرگداشت زنده یاد نویسنده واندیشمندهورامان مرحوم کاکه محمدمصطفی زاده همایش و یادمانی توسط کمیته اجرایی برگزارشد؛که درهورامان بی نظیربوده؛واین نشانه ی احترام وادب به اندیشه بزرگمردی بود؛که زندگی و فکر وذکرش برای هورامان بود.



 عکس همایش  در ادامه مطلب:باتشکراز آقای میلاد  نیکرفتار
   



هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م

هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م


هورامان هانه به  رچه م

یادکرداروو مه رحووم کاکه محه مه دی مسته فازاده

هورامان هانه به  رچه م

ئه‌ره‌نیشته و گڵێروبیه‌ی په ی یادکردارو زینه یاد محه مه دی مسته فازاده 
       
  
بنویسمێ به‌ زوانی هۆرامی، بوانمێوه‌ به‌ زوانی هۆرامی


که‌ ئاڵاو قه‌ڵه‌می نه‌بڕیه‌ینه‌ باڵاو هیچ مێلله‌تێویه‌ره.

                                           ( محه‌مه‌د مسته فازاده) ‌


 جه ڕۆ په نج شه مه ی 10 سیاوکاموو 1391ی ڕۆجیاری  په‌ی یادکرداروو  نویسه‌ری ویربه‌رزوو هۆرامانی هۆرده‌س مه رحووم کاکه‌ محه‌مه‌د مسته‌فازاده ئه‌ره‌نیشته و گڵێروبیه‌یه‌ جه لاو تاقمه‌و  ڕاوه‌به‌را لوا ڕاوه؛؛که جه هۆرامانه نه بێ وێنه بێ؛وئینه نێشانه و ئێحترام و ئه ده ب به ویر وئه ندیشه و گه وره پیاوێو بێ که ژیوا و یاد و  ویرش په ی هۆرامانێ بێ.





 وێنه و ئه ره نیشته که ی جه درێژه وباسه که ی

سپاس په ی کاکه میلاد نیکره فتاری


 
-------------------------------------------
همایش ویادمان زنده یاد مرحوم کاکه محمد مصطفی زاده 
       
  
به زبان هورامی بنویسیم ، به زبان هورامی بخوانیم

که نوشتن و قلم به دست گرفتن نشان و افتخار ملت خاصی نیست.

                                           (محمد  مصطفی زاده)


در روز پنج شنبه 10اسفندماه 1391شمسی برای یادمان و بزرگداشت زنده یاد نویسنده واندیشمندهورامان مرحوم کاکه محمدمصطفی زاده همایش و یادمانی توسط کمیته اجرایی برگزارشد؛که درهورامان بی نظیربوده؛واین نشانه ی احترام وادب به اندیشه بزرگمردی بود؛که زندگی و فکر وذکرش برای هورامان بود.



 عکس همایش  در ادامه مطلب:باتشکراز آقای میلاد  نیکرفتار
   



http://haneberchem.mihanblog.com/post/405

به یادوو کاکه محه مه د مسته فا زاده ی

 

به یادوو کاکه محه مه د مسته فا زاده ی


یادکرداروو مه رحووم کاکه محه مه دی مسته فازاده


زوانی هۆرامی


زوانوو ژیوای - محه‌مه‌د مسته‌فازاده


دۆسێ ئازیزێ گر جه ده س شیێ - ماموسا هه یاس غه ریبی


گۆرانیێ هه‌ورامیێ و لامشتێو گێچه‌ڵێ! - ئۆمید حه‌بیبی

گۆرانیێ هه‌ورامیێ و لامشتێو گێچه‌ڵێ ! - ئۆمید حه‌بیبی

پۆخته‌و وتاره‌که‌ی :

 چی وتاره‌نه‌ ده‌س نریان سه‌روو ئا نۆقسانیه‌ بنه‌ڕه‌تیا که‌ تووشوو گۆرانیێ هه‌ورامیێ ئامه‌ینێ و خه‌ریکا هه‌روه‌ره‌نه‌ وه‌رێژ مذا ئه‌و هۆنه‌روو گۆرانیۆ هه‌ورامانی. ئا وه‌رپه‌نگێ که‌ نویسه‌ر چی وتاره‌نه‌ کلکه‌ش په‌ی کێشتێنێره‌ جه‌ وه‌ره‌چه‌موو وێچشه‌وه‌ باسش که‌رذێنێ.

ده‌سه‌ واچه‌ بنه‌ڕه‌تیه‌کێ :

گۆرانیێ هه‌ورامیێ، سیاوچه‌مانه‌، گۆرانیه‌واچ، مووسیقا، به‌زمه‌ ڕه‌سه‌نه‌کێ، شێعرێ فۆلکلۆرێ

وه‌ڵینه‌ : 

ژیوای بنیاذمه‌کا بێ بیه‌ی هۆنه‌ری، نمه‌ی وه‌روو چه‌ما و چیویوی سه‌مه‌ره‌ مرمانۆ! و کریۆ به‌ی پنه‌ که‌ کۆمه‌ڵگا به‌شه‌ریه‌کێ هه‌ر جه‌ بنه‌ڕاو ده‌س پنه‌ که‌رذه‌ی ژیوایشا تا ئیسه‌ ئه‌وه‌جه‌شا به‌ هۆنه‌ری نه‌بڕیان، ده‌یمه‌ده‌ره‌ به‌ هۆنه‌رشا، شۆنۆ درکنای جوانخاسیه‌کا و قاو دای نه‌وه‌شیه‌کاوه‌ بیێنێ، عه‌شق و وه‌شه‌سیایی، خه‌م وخه‌فه‌ته‌کێ و ئاواته‌ به‌رزه‌کێ چنی تۆ گێرته‌ی کۆمه‌ڵگا ئینسانیه‌کا سه‌ره‌شا هۆردان و ئینه‌ هۆنه‌ر بیه‌ن که‌ جیاکار جه‌ قازانج و درۆ و ده‌له‌سه‌ باوه‌کا ئا چێوێشه‌ ئه‌رمانه‌ینێ. دلێ گرذوو قه‌مچ و پێچه‌کاو هۆنه‌ریه‌نه‌ گۆرانیه‌ پشکێوه‌ بنج و به‌تانه‌داره‌ش پنه‌ یاڤه‌ینه‌ و ڕێخێش تا قووڵیگاو ویه‌رینوو به‌شه‌ری به‌رذێنێ.گۆرانیه‌ به‌ هه‌وازیوی مه‌کین و ده‌نگیوی سه‌ر وه‌شکه‌ر واچیه‌ینه‌.

ئه‌یۆب ڕۆسه‌م  جه‌ زوانی دۆکتر حه‌مید مه‌جید یه‌وه‌ ماچۆ : ئینسان چا وه‌خته‌وه‌ بنۆ ژیوایش دانه‌ره‌ گۆشش گێرته‌ن په‌ی هه‌وازه‌و په‌له‌وه‌را، گڤه‌و ڤای، هاڕه‌و هانه‌چه‌مه‌کا و قامه‌و ده‌ره‌کڵه‌کا و..،ئی ده‌نگێچه‌ کارشا ڤنه‌ که‌رذه‌ن و وه‌شش ئامان بڕیویشا و قینیش هۆرگێرتێنه‌ جه‌ بڕێوته‌ریشا، جه‌ لاساوێ(یه‌نگێ) که‌رذه‌ی ئا ده‌نگا سه‌ره‌تاو گۆرانیێ واته‌ی ده‌سش پنه‌ که‌رذه‌ن. (ئه‌یۆب ڕۆسته‌م، 2011،ل456) مه‌حاڵوو هه‌ورامانی به‌ بۆنه‌و دیمه‌نی به‌هه‌شت ئاساشه‌وه‌ هه‌ر جه‌ کۆنه‌و گلێرگاو گۆرانیا و هه‌وازه‌ مه‌کینا بیه‌ن. وه‌ڵاتێو که‌ وه‌ش دۆختیش لاو خه‌ڵکیه‌وه‌ بیه‌ن به‌ هێماو به‌هه‌شتی هه‌ره‌قه‌تینی و چ خاس مامۆسا گۆران جه‌ تاریفشه‌نه‌ ماچۆ :

سیاچه‌مانه‌  سیاچه‌مانه‌  

به‌هه‌شتی عه‌شقه‌ ئه‌م هه‌ورامانه‌ 

ئه‌وه‌نده‌ی داروبه‌ردی هه‌ورامان 

ڕه‌حمه‌ت له‌ ژنی به‌ژن و باڵا جوان 

هه‌ورامان جێگه‌ی سیاچه‌مانه‌ (دارا محه‌ممه‌د عۆسمان، 2010، ل122)

  ئینه‌ نوونگیوی کاریگه‌ر بیه‌ن په‌ی ئی مه‌حاڵیه‌ که‌ یۆ جه‌ ڕه‌سه‌نته‌رین و وه‌شته‌رین جۆروو گۆرانیێش جه‌ دنیانه‌ بۆ و شیپانێوه‌ سه‌روو نه‌ته‌وه‌کاته‌ریه‌وه‌ مدرۆره‌. سه‌رته‌ڵوو گۆرانیێ هه‌ورامیێ سیاوچه‌مانه‌ن که‌ ئارۆ هه‌ر هیچ نه‌بۆ دلێ ئانیشانه‌ که‌ دالێو میاڤانه‌ هۆنه‌ری ئه‌ژناسیان و ڕه‌نگا ئا پێڕه‌ زانه،‌ قسه‌کۆ مه‌ڵا حه‌سه‌نوو دزڵیێ په‌سینا که‌ واته‌نش « سیاوچه‌مانه‌ هه‌وازیوی غه‌یبیا که‌ مه‌زانوو خوای په‌ی کام پێغه‌ممه‌ریش خه‌ڵاتش کیاسته‌ن!».

بێژگه‌ سیاوچه‌مانه‌ی پێسه‌ به‌رکه‌وته‌ته‌رین له‌قوو گۆرانیێ هه‌ورامیێ چننێ به‌شێته‌ر باڤه‌ یۆ تا گۆرانیێ نیشتگاکه‌یشا وه‌شێ که‌را، ئا گۆرانیێ که‌ جه‌ نه‌کیسا و باره‌بوود تا یۆسۆ ئاسکه‌ و ئه‌حمه‌ذوو نازارێ، مامۆ هه‌یذه‌ر، ئه‌لی نه‌وسووذی، نه‌سرۆڵا ناسکۆڵ، ڕه‌شه‌ غۆاموو ئه‌حمه‌دئاوای تا بیاڤۆ حه‌مه‌حسه‌ین که‌یمنه‌یی، جه‌میل نه‌وسووذی و په‌له‌وه‌ری ده‌نگ وه‌شوو ئاسمانوو هۆنه‌ری هه‌ورامی مامۆسا عۆسمان هه‌ورامی سینه‌ به‌ سینه‌ پارێزیه‌ینه‌ و دریه‌ینه‌ ده‌سوو ئێمه‌مانا. متاڤی واچی تا ئیسه‌ ته‌نیا نوونگه‌و ئه‌وه‌مه‌نای گۆرانیێ هه‌ورامیێ به‌ گرذوو به‌شه‌کاشه‌وه‌ ئاوه‌زی به‌رز و ویری گه‌وره‌و هه‌ورامی زوانه‌کا بیه‌ن و هیچێوته‌ر.

خه‌ڵکێو که‌ بێ پاڵپشتی ده‌سه‌ڵاتیوی هازداری وه‌روو وه‌شه‌ویسی وه‌ڵاتیشا، حه‌زشا به‌ هاگاذاری هۆنه‌روو گۆرانیێ هه‌ورامیێشا که‌رذه‌ن، به‌ڵام به‌ داخه‌وه‌ به‌ ڤاڕیای دیمه‌نوو کۆمه‌ڵگاکه‌ی و ئه‌نه‌ڤه‌سه‌ی دیمه‌نی مۆدێڕن (مه‌به‌ست چێگه‌نه‌ ته‌نیا دیمه‌نی مۆدێڕنا پێسه‌ وه‌ش بیه‌ی ته‌شکوو شاری و فاڕیای دیامانوو دێهاتی نه‌ک ویری مۆدێڕن) و هه‌ر پاسه‌ نه‌مه‌نه‌ی ده‌نگوو سیاوچه‌مانه‌چڕه‌ به‌رزه‌کا په‌ی چننێ ساڵا ملۆ نه‌وه‌شی عه‌ینوو وه‌ره‌ی ئا دره‌خته‌ هێقمه‌شه‌ پوونان، گرذ که‌سیچ گۆشێش وه‌راوه‌ر پا نه‌ذامه‌تیه‌ ئاخه‌نه‌ینێش. ئا گۆرانیێ که‌ وه‌ختارێو ئێمه‌ی هه‌ورامی زوان به‌ ئه‌ژنه‌ڤیه‌یش خه‌یاڵما وه‌روو به‌ره‌یشه‌نه‌ له‌په‌ڕۆ ئیژیێ، ئیسه‌ هیچ ته‌ژنایی ڕۆحیما مه‌کشۆ به‌ڵکووم به‌ ئه‌ژنیه‌یشا کاپۆڵیه‌ما مه‌ی ئێش و مه‌ژگما مدرۆ گیر!. به‌ااسی ئاژه‌و گۆرانیێ هه‌ورامیێ خاسه‌ نیه‌نه‌ و وه‌شته‌را زووته‌رین وه‌خته‌نه‌ ئا نه‌وه‌شیێ که‌ پێسه‌ په‌تای، هۆنه‌ره‌که‌ما گێڕشا ڤسه‌ن به‌ ده‌سوو شاره‌زایا چار کریا. گه‌وره‌ پیه‌یڤ ماچۆ خاسته‌رین چار په‌ی هه‌ر گێچه‌ڵێوێ ئانه‌نه‌ که‌ ئا گێچه‌ڵێ وراذ ورذ بشکاڤی و بزانی چکۆوه‌ ئامه‌ینه‌ ملته‌ره‌، با ئێمه‌ی هه‌ورامی زوانیچ گێڵمێوه‌ شۆنۆ ویه‌رذه‌و هۆنه‌روو گۆرانیێماره‌ و بزانمێ وه‌رپه‌نگێ وه‌ره‌ڕایش کامێنێ و تا وا حه‌ننا لیڤیۆما په‌ی ئا که‌له‌به‌را گێرمێ.

به‌ باوه‌ڕم شش 6 گێچه‌ڵێ بنه‌ڕه‌تیێ نوونگه‌و کز بیه‌ی گۆرانیه‌کامانێ که‌ به‌پاو هازێم جه‌ باره‌شاوه‌ باس که‌روو.

1- قه‌ره‌ت که‌رذه‌ی گۆرانیێ هه‌ورامیێ به‌ ده‌سوو ناهه‌ورامیه‌کا :

گۆرانیێ هه‌ورامیێ چوونکه‌تی وه‌ش له‌حنێ و مه‌کینێنێ و هه‌رپاسه‌ وه‌روو ئانه‌یه‌ که‌ پێسه‌ ئه‌ڤ گۆرانیه‌کا وه‌رده‌نگیشا مه‌ماننا! نه‌ته‌نیا لاو خه‌ڵکوو هه‌ورامانیه‌وه‌ به‌ڵکووم لاو خه‌ڵکانێوته‌ری جه‌ کورذه‌سانه‌نه‌ وه‌شه‌ویسێنێ، هه‌ر ئینه‌ بیه‌ن نوونگه‌و ئانه‌یه‌ که‌ گۆرانیه‌کێ به‌ ده‌سوو بڕێو به‌ نامێ هۆنه‌رمه‌ندا! که‌ قازانج و زه‌ڕ په‌رذه‌ش ئارذه‌ن ملوو چه‌ماشاره‌! به‌شیویوی ناوه‌ش واچیاوه‌، کریا به‌ ئاڵبووم و شۆنۆ ماوێویه‌ره‌ بازاروو هۆنه‌ری گێراره‌. تێکه‌ڵ که‌رذه‌ی ئا گۆرانیا که‌ به‌پاو فه‌رهه‌نگ و چه‌نیه‌تی هۆرزه‌وئه‌ره‌نیشتوو خه‌ڵکوو هه‌ورامانی وه‌شێ کریه‌ینێ و هه‌روه‌ره‌نه‌ یاڤه‌ینێ لاو ئێمه‌ چنی نه‌وعێو مووسیقای وه‌رنیشتی (که‌ فه‌رهه‌نگیوی جیاکاره‌نه‌ هۆرئامان و چنی ئێحساسوو ئێمه‌ مه‌گۆنجیۆ) به‌ ده‌سوو ئا کاسبه‌ بێ ئاوه‌زا که‌ سه‌روو هۆنه‌روو نیشینگه‌و سیاوچه‌مانه‌یوه‌ کیسه‌شا وراسه‌ن! چێره‌وزوه‌ریش که‌رذه‌ن خه‌ڵات په‌ی دنیاو گۆرانیێ هه‌ورامیێ. وه‌روو بێ په‌رذۆچی و بێ ده‌سه‌ڵاتی، تاقمیوی زانستیچ نیا که‌ وێش به‌ خه‌مه‌وه‌ر و وه‌رپه‌رس بزانۆ تا نازۆ ئا به‌رهه‌مێ که‌ مه‌شیا به‌یانه‌ بازار، گنا وه‌روو چه‌موو خه‌ڵکی. ئی گێچه‌ڵێ ڕه‌نگا به‌تایبه‌ت چی دویه‌ر ساڵه‌نه‌ به‌ ئامای گۆرانیه‌واچیوی بێ هۆنه‌ری و دزیای فره‌و گۆرانیه‌ هه‌ورامیه‌کا و قه‌ره‌ت که‌رذه‌یشا خاس خاس که‌وته‌بۆوه‌ سارا. 

2- شێونای شێعره‌ فۆلکلۆره‌کا :

مه‌ته‌ڵێوه‌ ڕووس یه‌ هه‌نه‌ ماچۆ : جه‌ گۆرانیه‌نه‌ نه‌ که‌لیمێوه‌ لا بریۆ نه‌ فڕه‌یچ ماریۆ. (ئه‌یۆب ڕۆسته‌م، 2011،ل457). بێ هیچ شکێوه‌ هێقمی و هه‌سه‌می فه‌رهه‌نگوو هه‌ر وه‌ڵاتیوی زیاته‌ر جه‌ گرذ چێوته‌ری، فۆلکلۆروو ئا مه‌حاڵیه‌نه‌. فۆلکلۆر :  پا ئه‌فسانا، داستانه‌ قه‌ذیمیا، مه‌ته‌ڵا، گۆرانیا و قسه‌و وه‌ڵینا ماچا که‌ دلێ خه‌ڵکیه‌نه‌ وه‌شێ کریه‌ینێ و بێ ئانه‌یه‌ وه‌شکه‌رشا دیار بۆ جه‌ ئه‌ده‌بیاتی ده‌مواچه‌نه‌ پرز به‌ پرز پارێزیه‌ینێ و دریه‌ینێ ده‌سوو ئێمه‌مانا. (بۆرهان قه‌ره‌داخی، شانۆکاری کورد له‌ یۆتۆپیای ئه‌زموونگه‌ریدا، 2004، ل74). فۆلکلۆر چوونکه‌تی دلێ خه‌ڵکیه‌نه‌ هۆرته‌قان و چه‌په‌وانه‌و ئه‌ده‌بیاتی نویسیاری تۆمار مه‌کریۆ، ئه‌رکوو پارێزنایش قۆرسته‌را و مشیۆم هاگاذاری سه‌رشه‌وه‌ فره‌ بۆ. هه‌ورامان جه‌ ڕوه‌و بیه‌ی فۆلکلۆریه‌وه‌ شیپانێوه‌ ئینا سه‌روو یاگه‌کاته‌روو کورذه‌سانیه‌وه‌ به‌ڵام به‌داخێوێ گرانه‌وه‌ وه‌روو بێ مۆبالاتی دزیان و به‌ نامۆ ئیذی و ئه‌ڤ یه‌وه‌ تۆمار کریان! یامکه‌تی به‌ نامۆ هه‌ورامانیه‌وه‌ ئازیانه‌وه‌ به‌ڵام تێک و پێک دریان و دوارذۆ نه‌زانی و گێلی قڕتنان!.

یۆ چا به‌شه‌ ده‌وڵه‌مه‌نا ئا شێعره‌ فۆلکلۆرێنێ که‌ جه‌ گۆرانیه‌نه‌ ماچیاوه‌، گۆرانیه‌واچه‌کێ بێ ئانه‌یه‌ جه‌ درۆسی و نادرۆسی ئا شێعرا هاگاذارێ با هه‌رپاسه‌ منیشا مله‌ره‌ و جگه‌ی قازانجی وه‌رێژ مذا هۆنه‌ره‌که‌ی. هه‌رچی مه‌ی ده‌مشاڤره‌ ماچاش و فی فیشا مه‌ی ڤنه‌!. گۆرانیه‌واچ مشیۆم له‌یه‌کوو ئا شێعرا که‌ قه‌رارا جه‌ به‌زمه‌که‌شه‌نه‌ واچۆشا دۆڤه‌. په‌ی نموونه‌ی شێعرێوه‌ فۆلکلۆره‌ هه‌نه‌ که‌ ماچۆ :  

 خوا نه‌که‌رۆ به‌ذ وه‌ گیانت بۆ / ده‌ردت وه‌ نه‌سیب دۆژمه‌نانت بۆ 

 گۆرانیه‌واچێو که‌ لاوێشه‌وه‌ چا هۆنه‌رمه‌نده‌ پایه‌به‌رزاو هه‌ورامانیه‌نه‌، جه‌ به‌رهه‌مێوشه‌نه‌ ئا شێعرێ پاسه‌ ماچۆوه‌ :

خوا نه‌که‌رذه‌ دڵ وه‌ گیانت بۆ / هه‌ر بۆت وه‌ نه‌سیب دۆژمه‌نانت بۆ!!!  

  ئیجا به‌ دالێو سه‌ره‌نج دای مزانی چه‌نی وه‌روو نه‌زانکاری شێعره‌کێ هه‌م جه‌ تامی گنۆ، هه‌میچ فۆلکلۆرما ده‌سه‌نه‌ مشۆ. شێعرێوه‌ته‌ره‌ که‌ فۆلکلۆره‌نه‌ و فره‌یچ که‌وتێنه‌ سه‌روو زوانوو خه‌ڵکی، ماچۆ :                                            

تا که‌ی بنیشوو جه‌ سای دیواران / زه‌نجیر له‌ گه‌رده‌ن چوون گۆناکاران

که‌ هه‌ر ئا گۆرانیه‌واچه‌ ماچۆ :

تا که‌ی دانیشم له‌ سای غه‌ریبی / زه‌نجیر له‌ گه‌رده‌ن وه‌کوو غه‌ریبی!!! 

یامکه‌تی نیم به‌یتێوه‌ فۆلکلۆره‌ هه‌نه‌ ماچۆ :

شێوه‌ت جه‌ شێوه‌ی له‌یلێ مرمانۆ

که‌ به‌ داخه‌وه‌ گۆرانیه‌واچ ماچۆ :

شێوه‌م له‌ شێوه‌ی له‌یلێ مرمانۆ!! 

ئی شێعرێ دیارا که‌ ئه‌راگێڵی په‌ی به‌رزی و جوانخاسی یارێش واتێنه‌، له‌یلێ یۆ چا دڵداره‌ هه‌ره‌قه‌تینا بیێنه‌ و یاگێوه‌ به‌رزه‌ش لاو عاشقه‌کاوه‌ هه‌نه‌ و ئه‌راگێڵی واته‌نش دیمه‌نوو یارێش ئه‌جۆ دیامانوو له‌یلێ ن به‌ڵام گۆرانیه‌واچه‌که‌ وه‌روو نه‌زانی و که‌مته‌ر سه‌ره‌نج دای به‌ فاڕیای واچێوێ گرذوو ماناو شێعره‌کێش ڤاڕه‌ینه‌!.

نموونێ فرێ هه‌نێ دلێ به‌رهه‌موو گۆرانیه‌واچه‌کانه‌ که‌ ئا پا جۆره‌ شێعره‌ فۆلکلۆره‌کێشا جه‌ گۆرانیه‌کاشانه‌ تێکێ ده‌ینێ. به‌ڕاسی ئه‌گه‌ر ویر جه‌ وه‌رگێرته‌ی ئی تێکدایه‌ نه‌کریۆ به‌شیوی فره‌ جه‌ سامانوو فۆلکلۆریما ده‌سه‌نه‌ مشۆ چوونکه‌تی فۆلکلۆر پێسه‌ به‌رهه‌مه‌ نویسیاریه‌کا تۆمار نه‌کریان و نه‌نویسیان و ته‌نیا به‌ ته‌رزیوی ده‌مواچ پرزه‌کێ ده‌ماوده‌م میاڤناش ده‌سوو یه‌کترینی.                                                                                                                                        

3 - تێکدای شێعرۆ شاعێره‌کا جه‌ گۆرانیه‌کانه‌ : 

حه‌شاش چنه‌ مه‌کریۆ هه‌ر گۆرانیه‌واچێو په‌ی وه‌ش که‌رذه‌ی به‌رهه‌میش ئه‌وه‌جه‌ش به‌ شێعرێ هه‌ن. جه‌ هه‌ورامانه‌نه‌ په‌ی گۆرانیا جه‌ شێعرێ ده‌ بڕگه‌یی (ده‌ هێجایێ) که‌ڵک هۆرگێرا که‌ یام شێعره‌کێ فۆلکلۆره‌نه‌ یامکه‌تی شێعرۆ شاعێریه‌نه‌، سه‌ره‌وه‌ جه‌ باره‌و شێونای شێعره‌ فۆلکلۆره‌کا قسێ کریه‌ی چێگه‌نه‌ سه‌روو تیکدای شێعرۆ به‌تایبه‌ت شاعێره‌ کلاسیکه‌کاما به‌ ده‌سوو گۆرانیه‌واچا باس که‌رمێ که‌ بێ سێ و دوو یۆته‌ر چا گێچه‌ڵانه‌ که‌ به‌ره‌کۆ هۆنه‌روو گۆرانیێش جه‌ هه‌ورامانه‌نه‌ گێرته‌ن و وه‌ره‌ڕاو ترۆقیش گێرته‌ن.

گۆرانیه‌واچی هه‌ورامی مه‌لۆ وێش ماننۆ و دیوانه‌ شێعرۆ شاعێره‌کا بوانۆوه‌ و ده‌موو ئیای و ئه‌ویه‌وه‌ مژنه‌ڤۆشا، شۆنۆ ماوێویه‌ره‌ تێکێشا ماۆ!، ئی هه‌رمانه‌ نازانستیێ نه‌ته‌نیا بۆ نوونگه‌و ئانه‌یه‌ که‌ زانایی گۆرانیه‌واچی جه‌ دنیاو هۆنه‌ری بلۆ چیروو په‌رسێ به‌ڵکووم وه‌شی و زه‌ریفی شێعره‌کا نه‌گنۆوه‌ سارا په‌ی گۆشگیری. په‌ی نموونه‌ی مامۆسا مه‌وله‌وی ماچۆ :                                     

بێ وه‌فایه‌که‌ت که‌رذه‌ن به‌ عاذه‌ت / ده‌رذێوه‌ گیری ناوه‌ری شاذه‌ت 

که‌ به‌داخێوێ گرانه‌وه‌ گۆرانیه‌واچ مه‌ی ماچۆ :

بێ وه‌فایه‌که‌ت که‌رذه‌نت عاذه‌ت / ده‌رذێوه‌ گیری نه‌ وه‌ک ئیشاره‌ت!!!

مه‌به‌ستوو مامۆسا مه‌وله‌وی جه‌ شێعره‌کێ ئینه‌نه‌ که‌ درذێوه‌ گێری ئێننه‌ په‌ڕ ئێشه‌ بۆ نه‌په‌رذه‌چیۆت ئیمان و شاذه‌ت باری که‌ هه‌ر ئینسانیوی مۆسڵمان جه‌ سه‌ره‌وه‌ختوو مه‌رگیشه‌نه‌ مشیۆم واچۆش که‌ گۆرانیه‌واچی نه‌زان پا فاڕایه‌ گه‌وره‌ته‌رین خه‌سارش یاڤنان لاو ته‌شکوو گۆرانیێ هه‌ورامیێ.                                                                      

یامکه‌تی مامۆسا بێسارانی جه‌ شێعرێوه‌ شاکاره‌شه‌نه‌ به‌نامۆ یاران کێ دیه‌ن؟ شۆنۆ ئانه‌یه‌ره‌ که‌ ماچۆ کێ پێسه‌ من خه‌مبارا و قامه‌تش خه‌می چه‌منان جه‌ دمایین به‌یته‌نه‌ ماچۆ : 

هه‌ر که‌س خه‌مباره‌ن  به‌یۆ جه‌ لای من / خه‌م چه‌نی خه‌می زوو مه‌بۆ ساکن

گۆرانیه‌واچه‌که‌ مه‌ی ڕه‌گێ ملی ماسنۆ و ماچۆ :

هه‌ر که‌س خه‌مبارا خه‌م بارۆ لاو من / خه‌م چه‌نی خه‌می دڵ مه‌بۆ ساکن!!  

ئیجا ئێتر ئانه‌ وه‌رێژ نه‌بۆ ئه‌ی کاما وه‌رێژ!؟

4 - نه‌بیه‌ی وه‌حده‌توو ئا شێعرا که‌ گۆرانیه‌واچه‌کێ ماچاشا :

جه‌ گۆرانیێ فره‌و وه‌ڵاته‌کانه‌ گۆرانیه‌واچ ملۆ گێڵۆ دلێ شێعره‌کانه‌ چن پارچه‌ شێعرێشا هۆرچنۆ، جه‌ هه‌رکام جه‌ به‌زمه‌کاشه‌نه‌ پارچه‌ شێعرێوه‌شا موانۆوه‌ یانێو جه‌ ئه‌وه‌ڵ تا ئاخروو به‌زمه‌که‌ی به‌ شێعرێوه‌ که‌ ده‌سش پنه‌ که‌رذه‌ن پا شێعرێچه‌ دماینه‌و به‌زمه‌که‌یش مارۆ به‌ڵام به‌داخه‌وه‌ چێگه‌یچه‌نه‌ گۆرانیه‌واچه‌کێ ئێمه‌ لاشا دان! به‌تایبه‌ت وه‌ختارێو گۆرانیه‌کێ دوه‌ قۆڵیه‌ ماچیۆ و دوێ نه‌فه‌رێ یه‌کترینی مساناوه‌ هه‌ر یۆ په‌ی وێش هه‌رچێو ئاما سه‌روو زوانیش ماچۆش، په‌ی نموونه‌ی یۆشا گۆرانیه‌کێ به‌ وه‌سفوو وه‌هاری بنه‌ مذۆره‌ و ئانه‌ که‌ مسانۆشه‌وه‌ باسوو تۆریه‌ی دڵدارێش که‌رۆ، به‌ واته‌و وه‌ڵیناما «یۆ شاما و یۆ شیراز!».

ئینه‌ یۆته‌ر جه‌ گێچه‌ڵه‌ بنه‌ڕه‌تیه‌کاو گۆرانیێ هه‌ورامیێن و تا وا حه‌ننا هاگاذاریم بۆ هه‌ر جه‌ هه‌ورامانه‌نه‌ پاسه‌نه‌!!. گۆرانیه‌واچ هه‌ن تا به‌زمێو ته‌مامنۆ دوێ به‌یتێ جه‌ بێسارانی مارۆ، دوێش فۆلکلۆرێنێ و دوێ به‌یتێ مه‌وله‌ویچ که‌رۆ ئامیانشا که‌ به‌ڕاسی ئینه‌ حه‌قوو شاعێره‌کا خاس خاس پاشێل که‌رۆ.

5 - تێکدای به‌زمه‌ ڕه‌سه‌نه‌کا : 

 هه‌ر به‌زمێو جه‌ گۆرانیێ مێلۆدیێوی تایبه‌ت به‌ وێش هه‌نش که‌ ئه‌گه‌ر گۆرانیه‌واچ چا مێلۆدیه‌ لاش دا ئا به‌زمه‌ ڤاڕیۆ و ملۆ سه‌روو به‌زمێوته‌ری. به‌ڕاسی لا دای جه‌ مێلۆدی به‌زمه‌که‌ی یه‌کسه‌ر به‌زمه‌که‌ی شێڤنۆ پێوه‌ره‌ و وه‌شی و به‌رزی به‌زمه‌که‌ی پا تێکدایه‌، مه‌مه‌نۆ.

جه‌ فره‌و یاگاو دنیایه‌نه‌ که‌ هۆنه‌روو گۆرانیۆ نه‌ته‌وه‌کا تێکه‌ڵ چنی مووسیقای کریان ئا گۆرانیه‌ تۆت نویسی کریه‌ینه‌ و گۆرانیه‌واچه‌که‌ شێوه‌و واته‌ی گۆرانیێ جه‌ ئاکادێمیاو مووسیقایه‌نه‌ مسۆ و فێر بۆ. چا ڕواڵه‌ته‌نه‌ که‌ به‌زمه‌که‌ نۆت نویسی کریان ئه‌گه‌ریچ گۆرانیه‌واچێو نه‌زانۆ بلۆ سه‌روو به‌زمه‌که‌ی و شێڤنۆش زوو مزاناش پنه‌ به‌ڵام به‌داخه‌وه‌ جه‌ هه‌ورامانه‌نه‌ که‌ پێسه‌ زانستی سه‌روو مووسیقایه‌وه‌ هه‌رمانه‌ نه‌کریه‌ینه‌، گۆرانیه‌واچه‌که‌ ته‌نیا مشیۆم ئا به‌زمیه‌ لت و کۆت چیلاوچه‌ولاوه‌ فێر بۆ، چا ته‌شکیچه‌نه‌ ئێحتماڵوو هه‌ڵه‌ که‌رذه‌ی فره‌ ملۆ سه‌ر.

گۆرانیه‌واچه‌ قه‌ذیمیه‌کێ وه‌ختارێو ده‌سشا که‌رذه‌ن واته‌ی په‌ی نموونه‌ی سیاوچه‌مانه‌و په‌سه‌کی، خواڵه‌داذ یام سیاوچه‌مانه‌و مێو بڕیه‌ی تا ئاخر سه‌روو ئا ڕه‌وتیه‌وه‌ مه‌نێنێوه‌ به‌ڵام ئیسه‌ گۆرانیه‌واچه‌کێما فره‌و که‌ڕه‌تا لا مذا و وێچشا مه‌زانا لاشا دان، ئینه‌ یۆ جه‌ گێچه‌ڵه‌ گه‌وره‌کان که‌ زوو چار نه‌کریۆ و شاره‌زاکێ هۆنه‌ری نه‌لا سه‌رده‌مشه‌وه‌ جه‌ دماڕۆیوی نزیکه‌نه‌ فره‌و ڕه‌سه‌نایه‌تی به‌زمه‌ هه‌ورامیه‌کا ده‌سمانه‌ مشا و هۆنه‌روو هه‌ورامی چینه‌یه‌ که‌ هه‌ن کزته‌ر و مه‌لووته‌ر بۆ. 

6 - دیسانه‌وه‌ که‌رذه‌ی شێعره‌کا جه‌ به‌شه‌ جیاکاره‌کاو گۆرانیێ هه‌ورامیێنه‌ :

ئینه‌ په‌ی گرذ که‌سی سه‌له‌میان که‌ هه‌ر به‌شێو جه‌ گۆرانیێ هه‌ورامیێ تایبه‌تمه‌ندی وێش هه‌نش په‌ی نموونه‌ی سیاوچه‌مانه‌ مشیۆم جه‌ هه‌وای تایبه‌تی وێشه‌نه‌ چایۆ، گۆرانیێ خاوێ، ده‌ره‌یێ،گۆرانیێ گێای، چه‌پڵێ و...... هه‌رپاسه‌. سه‌رته‌ڵوو گۆرانیێ هه‌ورامیێ ئاشکران که‌ سیاوچه‌مانه‌ن، سیاوچه‌مانه‌ تا ئیسه‌ په‌یلوای فرێ سه‌رشه‌وه‌ بیێنێ، هه‌وازیوی مه‌کین و ئه‌هوورایی که‌ فره‌و له‌یه‌که‌وه‌ ده‌را و په‌یجۆرکه‌را جه‌ گه‌وره‌ییشه‌نه‌ مه‌نێنێوه‌.

سیاوچه‌مانه‌ که‌ له‌حنیوی جیاکارا و چایه‌ی چایۆ مشیوم به‌ شێعرێ تایبه‌ت به‌ وێش به‌ر ڤزیۆ، هه‌رپاسه‌ ئه‌و به‌شێ گۆرانیه‌کاچما چامنێنێ و هه‌ر یۆ وه‌روو تایبه‌تمه‌ندیێوی وه‌شێ کریه‌ینێ و مه‌بۆ په‌ی نموونه‌ی هه‌ر ئا شێعرێ که‌ سیاوچه‌مانه‌نه‌ ماچیا جه‌ چه‌پڵه‌کاچه‌نه‌ دووبارێ کریاوه‌، ئا چه‌پڵێچه‌ به‌ پاو ڕیتموو وێشا شێعره‌شا گه‌ره‌که‌نه‌ وه‌لیم گۆرانیه‌واچێ لاو ئێمه‌ گۆششا نیا چا خاڵه‌ زانستیا و وه‌روو زانایی که‌می جه‌ فره‌و به‌شه‌کانه‌ شێعره‌کا دیسانه‌وه‌ که‌راوه‌ و مه‌کینی گۆرانیه‌کا تا ڕادیوی فره‌ که‌م که‌راوه‌ و ماراشاره‌ واری.  

  ئه‌نجام :

چیویوی ئه‌وه‌نه‌شاریان که‌ یۆ جه‌ له‌قه‌ هێقمه‌کاو فه‌رهه‌نگوو هه‌ر یاگێوێ، هۆنه‌روو گۆرانیێشا. ئه‌دویت ئه‌سلان ماچۆ :  گۆرانیه‌ پاڵوو ڕه‌قس و شێعرێنه‌ هام ته‌مه‌نوو ژیوای بنیاذمه‌کان، هه‌ر ئا یه‌ره‌ دلێ وێشانه‌ سه‌ره‌تاو هۆنه‌ریشا ده‌س پنه‌ که‌رذه‌ن وه‌روو ئانه‌یه‌ ئا یه‌ره‌ جه‌ یه‌کترینی جیا مه‌کریاوه‌ و جیاوه‌ که‌رذه‌یشا بازنه‌و هۆنه‌ری تێک مذۆ. (ادویت اصلان، 1970، ل16). ئیجا هه‌ر نه‌ته‌وێو به‌تایبه‌ت هۆنه‌رمه‌نده‌کێش مشیۆم تا وا یاگێ پنه‌شا کریۆ گۆرانیه‌شا پارێزنا و نازا هه‌روه‌ره‌نه‌ فه‌وتیۆ به‌ تایبه‌ت ئا هه‌رمانێ لاو هۆنه‌رمه‌ندێ ئا یاگاوه‌ که‌ فه‌رهه‌نگشا ده‌وڵه‌مه‌نا به‌ڵام پاڵپشتی مه‌کریۆ قۆرسته‌ره‌نه‌ و ئه‌رکوو ئا هۆنه‌رمه‌ندا سه‌نگینته‌ر که‌رۆ. هه‌ورامان پا گرذوو فه‌رهه‌نگه‌ بریقه‌داره‌یشه‌وه‌ به‌داخه‌وه‌ وه‌روو بێ په‌رذۆچی و ئه‌وه‌نه‌په‌رسای که‌مته‌ر تاڤانش له‌قه‌ فه‌رهه‌نگیه‌کاش هاگاذاری که‌رۆ. هۆنه‌رمه‌ندی هه‌ورامی مشیۆم هاگاش ئا وه‌رێژا بۆ که‌ پێسه‌ هه‌وریوی چڵکنی ئاسمانوو هۆنه‌ره‌که‌یشا گێرته‌نه‌ره‌ و به‌ زانایی و شاره‌زایی وێش نازۆ ئا سامانه‌ نه‌ته‌وه‌یه‌ گه‌وره‌ ده‌سه‌نه‌ بشۆ.

 سه‌رچه‌مێ : 

1) دارا محه‌ممه‌د عۆسمان، مێژووی موزیکی هه‌ورامان، چاپی یه‌که‌م، ساڵی2010 ز، سلێمانی

2) ئه‌یۆب ڕۆسته‌م، هه‌ورامان(لێکۆڵینه‌وه‌یه‌کی مێژوویی، کولتوورییه‌)، چاپی سێیه‌م، ساڵی2010ز، سلێمانی

3) بۆرهان قه‌ره‌داخی، شانۆکاری کورد له‌ یۆتۆپیای ئه‌زموونگه‌ریدا، 2004ز، سلێمانی           

4)ئه‌یۆب ڕۆسته‌م، هه‌گبه‌ و هه‌وارگه‌، چاپی یه‌که‌م، 2003ز، سلێمانی

5) ادویت اصلان، فن المسرح، الجزء الاول، 1970ز، القاهره                                     

6) محه‌ممه‌د جه‌لیل عه‌نده‌لیبی، گۆڤاری ڕامان، ژماره‌ 45، 2000ز، هه‌ولێر

7) حه‌کیم مه‌لا ساڵه‌ح، دیوانی بێسارانی، چاپ دوم، ویراستار حسین سبحانی، 1375ڕۆجیاری، سنه‌

8) مه‌لا عه‌بدولکه‌ریمی مۆده‌ڕێس، دیوانی مه‌وله‌وی، چاپی یه‌که‌م، 1389ڕۆجیاری، سنه‌ 

 9) په‌لیانۆ ڤارانی

 

مه‌نزوومه‌و وه‌شه‌سیایی، شیعریوه جه عه دنان مورادی

جه مه‌نزوومه‌و وه‌شه‌سیایی، هه‌سارێوه‌ت نه‌وی بمره

جه گۆشه‌و دڵ وه‌شوو شاری وه‌هارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

ده‌ست نیاوا به ئاته‌شگاو خه‌یاڵوو فێنکوو شێعرێ و

جه باخوو سه‌رمه‌سوو جوانی چنارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

جه شاره‌ێنه که هه‌ر یانه‌ی مه‌لی ئاواتێ گرسه‌ێنێ

ئه‌گه‌ر پاڵوو ده‌لاقه‌ێه‌نه ئێشارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

ده‌راوو سه‌روه‌شی ته‌خته‌و ده‌ماخوو هه‌ر ته‌ڵانه‌ێنه

نه‌کاڵات تۆموو ئاواتیو هه‌نارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

هوارێ ئاوه‌دانێنێ جه دامنه‌و دڵ ته‌روو شاخی

ئه‌گه‌ر چی هواره‌نه که‌پروو که‌لارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

که دیده‌ت که‌وت په‌له‌قاژێو دڵت که‌وت ورکه‌وه خاسه‌ن

ئه‌گه‌ر ورکه‌ت نه‌ویه‌و تاوه‌ێ قه‌رارێوه‌ت نه‌وی بمره

***

مه‌زانی هه‌ر ده‌لاقێوه په‌ڕه‌ن دیده‌و چه‌مه‌ڕایی

ئه‌گه‌ر دیده‌و چه‌مه‌ڕایی نگارێوه‌ت نه‌وی بمره

زوانی هۆرامی

بنویسمێ به‌ زوانی هۆرامی ،

 

بوانمێوه‌ به‌ زوانی هۆرامی ،

 

که‌ ئاڵاو قه‌ڵه‌می نه‌بڕیه‌ینه‌ باڵاو هیچ مێلله‌تێویه‌ره.



محه مه د مسته فازاده




به‌یدێ با گرذێما ئی قسه‌ ژیرانێ که‌رمێ هۆرگڕنای چۆڵه‌چراڤۆ ئه‌وه‌ژیوای زوانی هه‌ورامی، به‌یدێ با گرذێما بیاڤمێنه‌ ئا خزمه‌ته‌ گه‌وره‌یه‌ که‌ چنه‌زان،هۆرده‌ست و ڕۆشنویر خوا چنه‌ ویه‌رذه‌ محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌ی که‌رذ په‌ی ترۆقوو زوان و فه‌رهه‌نگه‌ ده‌وڵه‌مه‌نه‌که‌یما، به‌یدێ با گرذێما یه‌ک ده‌نگ هاوار که‌رمێ نا په‌ی فه‌وتیای زوانی هه‌ورامی، به‌یدێ با گرذێما ئا ئاواته‌ به‌ره‌زه‌یه‌ که‌رمێ به‌ چیویوی هه‌ره‌قه‌تین،ئا ئاواته‌ که‌ کاکه‌ محه‌مه‌د تا دمایین هه‌ناسه‌ په‌ی یاڤای پنه‌ش گژیا.

به یادوو کاکه محه مه د مسته فا زاده ی

باسلام وعرض ادب خدمت تمام دوستان وهمراهان صمیمی دایره المعارف هورامان .

بسیاری از دوستان گلایه کرده بودند چرا برای فقدان دوست عزیزم مرحوم محمد مصطفی زاده چیزی ننوشته ام زیرا این عزیز دین بزرگی به گردن هورامان وهمه ی ما داشت .

بنده باید اعتراف کنم که بیش از یک ماه است به اینترنت نیامده ام واین برای من با سابقه 8 سال فعالیت در اینترنت مسئله نادری است. راستش مدت یک ماه در کمای روحی بسر می بردم. اتفاقی برایم افتاد بسیار سخت وکمرشکن بطوری که در روح و روانم  اثر بسیار مخربی گذاشت هر چند که بسیاری از دوستان و اقوام وخانواده مدام سعی در آرام کردن من و متقاعد کردنم بودند اما روح وروانم چنان در عذابی بودکه حتی یک لحظه روی آرامش به خود ندید اگر خداوند لطف خود را شامل حالم نمی کرد معلوم نبود چه بلایی سرم می آید. با توکل به خدا این بحران بزرگ دارد می گذرد و من امروز پس از یک ماه به اینترنت برگشته ام.

من از همان ساعت اولیه از فوت دوست وبرادر عزیزم محمد مصطفی زاده خبردار شدم هرچند که خود غم بزرگی در سینه داشتم اما غم او بسیار سنگینتر بود . اما چکنم که اینترنتم قطع بود ونمی توانستم این غم بزرگ را منعکس کنم .

امروز می خواهم در باره اش بنویسم هرچند دیر اما این عزیز کسی نیست که فراموش شود باید همیشه یادش در دل ما باقی بماند .کاکه محمد دین بزرگی به گردن هورامان دارد او از پیشگامان نوشتن به زبان هورامی بود او از معدود کسانی بود که همه ی ما را تشویق وترغیب کرد تا به زبان مادری خود بنویسیم. یادم می آید اولین متنی را که به زبان هورامی نوشته بودم واین عزیز با شور وشوق فراوانی بهم زنگ زد و از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید .در وبلاگم نظر گذاشته بود اما به نظر اکتفا نکرد وزنگ زد وخوشحالی خود را از اینکه من هم به کسانی که دارند هورامی می نویسند اضافه شده ام بیان نمود.

این عزیز کتاب دومش را به نام " نامه نویسته ی به زوانی هو رامی " بدون اینکه به کتابفروشیها عرضه کند در اختیار مردم قرار داد وقتی بهش گفتم کاکه محمد چرا مانند دیگر نویسندگان اجازه ندادی کتابت به فروش برسد واز آن نفعی عایدت شود ، گفت : من حاضرم همه ی دار وندارم را حتی جانم را در راه این هدفم بدهم تا زبان هورامی در میان هورامی زبانان به راحتی خوانده ونوشته شود.

 این دوست وبرادر مهربان در هدیه کتابش به من چنین نوشته بود:

" دوسی ئازیزم ئاغه ی شه مس ؛ حه ز که رینی جه نابت کتیبت به من پیشکه ش که رده یا به لام حه یف من کتیب کیانوو په ی شمه ! جه خوایم گه ره کا ئا روه وه شه یچه به ی وه ره وه " 

با افسوس فراوان ایشان دار فانی را وداع گفت وبه این آرزویش نرسید اما من به ایشان قول می دهم دوست عزیزم من ودیگر دوستانت راهت را ادامه خواهیم داد روحت شاد باشد وجنت ابدی جایگاهت.

" کاکه محمد گیان به خشه م که نویسه که م به زوانی فارسی نویسته ن "

 *******

******

به‌یانیه‌و موئه‌سێسه‌و قه‌ڵه‌موو هۆرامانی په‌ی مه‌رگوو محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌ی‌

به‌ نامێ په‌روه‌ردگاروو گیانی و ژیریی

هۆرامان ئینسانێوی گه‌وره‌ و بلیمه‌تش جه‌ ده‌س دا. هۆرامان په‌ی‌ کۆچی بێواده‌و سه‌رباقه و سه‌رداریش ئازیه‌تباره‌ن‌. محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌ نویسه‌ر، ئه‌نه‌ئاوه‌ر، ئه‌ره‌نیه‌ر، په‌یجوریکا‌ر، زوان شناس و په‌یام ئاوه‌روو گه‌وره‌و هۆرامانی ساڵه‌و 1349 ڕوجیاری شاروو نودشه‌ینه‌ به‌ دنیا ئاما. دماو ویارای وانای بنه‌ره‌تی په‌ی درێژه‌دای به‌ وه‌نه‌ی ملو شاروو مه‌ریوانی و دماته‌ر جه‌ ده‌هه‌و حه‌فتای روجیاری‌ تارانه‌نه‌ وانای ئاکادێمیکوو وێش ‌ته‌مامنونه‌. به‌ ئه‌وه‌گێڵای‌ په‌ی مه‌ریوانی ده‌س که‌رو به‌ خزمه‌ت و هه‌رمان که‌رده‌ی. هۆرامان پسه‌و زوان، فه‌رهه‌نگ و مه‌حاڵێوه‌‌ تاریخی ساڵهای ساڵ که‌وته‌ بێ قه‌راخوه‌، شاریابێوه‌ و چیروو سێوه‌روو نه‌یارا و ئه‌غیاراوه‌ و دلێ دووکه‌ڵوو سیاسه‌تانه‌ کز و مات بیه‌بێ.

گه‌وره‌ته‌رین ورکه‌و و نگه‌رانی محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌ی به‌شه‌ردوسی و که‌رامه‌توو ئینسانا بێ. ئاد وه‌ڵ جه‌ گرد چێوی ئینسان بێ. ئینسانێوی هۆرامی. ئینسان بیه‌و وێش دلێ زوانه‌که‌یشه‌نه و هه‌رمانه‌که‌رده‌ی په‌ی زوانه‌که‌یش وینێنه‌وه‌. ویر، خیاڵ، ره‌فتار و کردارش ئارویانه‌ و هۆرامیانه‌ بێ. سته‌می ئینسانی و فه‌رهه‌نگیش به‌ ره‌گ، پوس و ون، به‌ دانه‌ دانه‌و سلوله‌کاش حس که‌رده‌ بێ. ره‌نج کێشێ چانه‌یه ئینسانی هۆرامی وێش نیه‌ن و سوکایه‌تی کریونه‌ به‌ زوان فه‌رهه‌نگه‌که‌یش.

ره‌نج کێشێ پا گرده‌ ده‌وڵه‌مه‌ندی، ویه‌رده‌ی زوانی و فه‌رهه‌نگیوه‌ که‌ هۆرامان هه‌نش کریان و بیه‌ن به‌ چیرپا و قوربانی سیاسه‌تی. گردوو ته‌قالایش وست کار تا هۆرامان پسه‌و فه‌رهه‌نگێوی ئینسانی و قه‌دیمساڵێ وێش بێزۆوه‌، وێش بونه، وێ بێگانه‌ نه‌بۆنه و سه‌روو بنجه‌و وێشوه‌ گه‌شه بکه‌رۆوه‌. ئاد زوانی هۆرامی به‌ زوانو ژیوای زانی و باوه‌رش بێ په‌ی ئانه‌یه‌ ئی زوانه‌ بمانۆوه و گه‌شه‌ بکه‌رو‌‌ مشیۆ دلێ‌ یانا‌نه‌ به‌ینه‌ به‌ر و بلونه‌ دلێ بازارو کار و هه‌رمانا، بلونه‌ دلێ وانگا‌، مه‌دره‌سه‌ و دانشگای، بلونه‌ دلێ میدیا و یاونه‌ره‌ جه‌معیه‌کا، کتێبش په‌نه‌ بنویسیو و روزنامه‌ و مه‌جه‌له‌ی تایبه‌توو وێش بونه‌.

مسته‌فازاده‌ زوان و فه‌رهه‌نگو هۆرامانی به‌ زوان و فه‌رهه‌نگێوی وێپا، سه‌ربه‌وێ و موسته‌قڵ زانێ و به‌ عێلم و مه‌نتق، به‌ هه‌رمانه‌کاش و به‌رویره‌ هونه‌ریه‌کاش لیره‌سه‌ختانه‌و کوڵنه‌ده‌رانه‌ ئه‌ده‌بیاتوو ئاروینوو هۆرامانیش که‌رد به‌ ئه‌مری واقێع و هه‌قێقه‌تێوی سه‌له‌میا. ئاواته‌ش بێ جه‌ ویه‌روو هونه‌ر و ئه‌ده‌بیاتینه،‌ هۆرامان بیاوۆ به‌ یاگێوه‌ که‌ دلێ گردوو دنیاینه‌ قسێش بۆ په‌ی واته‌ی و ئیمانیچش بێ که‌ روێو ئا ئاواتێ به‌گا مه‌ی و بۆنه‌ به‌ ئه‌مری واقێع. ئاد باوه‌ریه‌ عێلمی و ئینسانیش بێ که‌ زوانی هۆرامی میراس و گه‌نجینه‌و گردوو جه‌هانی و هه‌رپاسه‌ مه‌حاڵوو هۆرامانین و ئی زوانه‌یه‌ به‌ کوڵه‌کێ گه‌ورێ کێبیه‌ی‌ یا هووییه‌توو فه‌رهه‌نگی خه‌ڵکو‌ هۆرامانی زانی و په‌ی به‌گا ئارده‌ی ئا ئاواتاشا ڕوش دا ده‌موو شه‌وێوه‌ و شه‌وه‌ش دا ده‌موو ڕویوه‌ و گرد یاگه ‌و مه‌کانێنه‌ هه‌وڵ و ته‌قالاش وست کار و چی راینه‌ گیان و ماڵش به‌ ئه‌وپه‌روو دڵسوزیوه‌ به‌خشا و ئیسار که‌رد.

مسته‌فازاده‌ ساڵه‌و 1389 روجیاری‌ به‌ نویسته‌ی و چاپوو کتێبوو "زوانی هۆرامی و دنیای مودێڕن" ی چه‌پوانه‌و ره‌وتوو بابوو زه‌مانه‌ی جه‌ ویه‌روو زوان و فه‌رهه‌نگوو هۆرامانینه‌ بی به‌ ده‌سپه‌نه‌که‌روو را و هه‌رمانێوه گه‌ورێ. ئاد چی راینه‌ بێ وچان و بێ مدرامان خه‌ریکوو په‌یجۆری و هه‌رمانا‌ بێ و مه‌تڵه‌بێ روشنگه‌رێ و ئاوه‌زدارێ نویسێ. ساڵه‌و 1390 روجیاری‌ کتێبو" نامه‌ نویسته‌ی به‌ زوانی هۆرامی" یش چاپ و وه‌ڵاوه‌ که‌رد و تا ئاخرین لاده‌کاو ژیوایش "25 ئارگاو 1391 روجیاری" که‌ خه‌ریکوو‌ ئاماده‌که‌رده‌و کتێبوو "زوانو ژیوای" په‌ی چاپی بێ، به‌رده‌وام ته‌لاش و زه‌حمه‌ت کێشێ و جه‌ هیچ وه‌خت، ئاژه‌ و یاگێوه‌نه‌‌ یه‌ک‌ لاقۆره‌ جه‌ راو هۆرامانی چا هه‌قێقه‌ته‌یه‌ که‌ ئیمانش په‌نه بێ وێش نه‌کێشت دماوه‌ و نه‌گێڵا دماوه‌. ئاد په‌ی دڵسوزا و نویسه‌راو زوان و فه‌رهه‌نگوو ئاروینو هۆرامانی نماد و نیشانێ ئاوه‌ز، باوه‌ڕ، شه‌هامه‌ت، کوڵ نه‌ده‌ری، لێره‌ سه‌ختی، شه‌رافه‌ت و که‌رامه‌تی ئینسانی بێ و مه‌رگێ بیواده‌ش په‌ی جامێعه‌و فه‌رهه‌نگ و ئه‌ده‌بی مسیبه‌تێوه‌ گه‌وره‌ بێ. جه‌ ویه‌روو زوان و فه‌رهه‌نگینه‌ ئاد رایه‌ش بڕیه ‌و که‌له‌به‌رێش که‌رده‌ره‌ که‌ په‌ی هه‌میشه‌ی بێ راویاره‌ نمه‌گنونه‌‌.

نامێ و یادش دلێ تاریخوو هۆرامانینه‌ تا قامی قیامه‌ت ‌مانونه‌وه‌ و ئا قه‌ڵه‌مه‌ که‌ ئادی هورگێرت هیچوه‌خت نمه‌نریۆره‌ زه‌مین و بێده‌س نمه‌مانۆوه‌. چون ئا ویر، ئه‌ندیشه و هه‌رمانێ که‌ ئاد شونیشوه‌ بێ و په‌یجور بێ سه‌رشوه‌ زه‌رووره‌توو تاریخ و زه‌مانه‌ی و هورزگایه‌ واقێعی، ئینسانی و به‌رهه‌قش بێ. تا ئاوه‌خته‌ که ناهه‌قی، بێ عه‌داڵه‌تی و گه‌ره‌شێل که‌رده‌و هه‌قوو به‌شه‌ری دنیانه‌ بیه‌یش بۆ موبارێزه‌ و هه‌رمانه‌ی ئینسانیه‌ کوتایش نمه‌ینه‌. خه‌ڵکوو هۆرامانی و راویاراو را و ویرچه‌مه‌و هۆرامانی تا دنیا دنیانه‌ به‌رویره‌کا، هه‌رمانه‌کا، ویر و ئه‌ندیشه‌ی به‌رزی ئینسانی و شه‌هامه‌توو محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌یشا ئینا مه‌ژگه‌نه ‌و وه‌روو چه‌ماوه‌. یادش به‌رز و ڕاش پیروزه‌ بۆ‌.

28 ئارگاو 1391 روجیاری

17 ژانوییه‌ 2013 میلادی

مه‌ریوان

*موئه‌سێسه‌و فه‌رهه‌نگی، هونه‌ری قه‌ڵه‌موو هۆرامانی*


*******

پەی رۆحوو بەرزوو کاک موحەمەد موستەفازادەی - بورهان هەورامی

ماڵ ئاوا ئازیزم

                                 

تابلۆکەم سپارا

بە کونجوو چەمات

تاجە دەفتەرەکەو ''مەولەوی''

شێعرێوە گیروو باڵاو کۆچ کەردەیتەرە.

هەسارەکەیچم

جە شەوە زەنگوو

وەرزوو زمسانینە

وێش سپارا بە باڵاو ''قوتبی''

تا جە رۆحوو ''بەسەڵەکانە''

کەوێڵێوە وەشەسیاوی

بازۆ جیای

ماڵ ئاوا ئازیزم :

زمسانی هەناسە سەردیچ ئاما و بەرگی چەرمەش کەرد باڵاتەرە؛ ''سیروان''پەنگش واردە و چەمێش پەڕێ بیێ هەرسی و دڵش مدرا !  ئازیزەکەم ؛ شۆن و ماو قەڵەمیت ، درێژەڕایێنە ، نەبڕیاوە و نەمانیا .

من قەڵەمێوەم هەن !

کۆمیاوە و پیر،

بێ ئاو و بێ تین !

جا چکۆ ئی گردە شێعرا و

باڵایت و

رۆخساریت

یۆزۆوە

و

بنڤیسۆ !

من نیمە هەناسێوەم

پەنە مەنەن !

جا چکۆ ئی هەناسە پاییزیمە !

بڕکەرۆ

تا یاڤۆ

لاو هەناسەی

ئەهووراییت !.

ماڵ ئاوا ئازیزم .

بورهان هەورامی – مەریوان زمسانوو 1391 و کۆچی رۆجیاری


********

وێت شارانته‌ڤه‌  -  ئومید حه بیبی

(په‌ی ڕۆحوو هه‌میشه‌ به‌رزوو دۆسی نازاریم کاکه‌ محه‌مه‌د مسته‌فازاده‌)

حه‌یبه‌تیێ درۆده‌له‌سانه‌ وێت شارانته‌ڤه‌

تاڕاسی لاشا‌نه‌ نما نه‌شۆ!  

و

خه‌ڵک ئه‌جۆشا تۆ مه‌رذه‌نی!

گوا تۆچ مری؟

نا نا په‌شتۆ کۆگاو ویری به‌رزی ئینسانیته‌نه‌

وێت شارانته‌ڤه‌

و

ئاوه‌خت مه‌یوه‌ که‌ چی ڕه‌په‌ڵگانه‌

ئینسان بیه‌ی حه‌نه‌ر نیا!

ئاوه‌خت که‌ ئاوه‌ز قۆرخ نه‌کریان!

ئاوه‌خت که‌ وه‌شه‌ویسی که‌لاو‌ش که‌رذه‌ن!

ئاوه‌خت که‌ دووکانوو قازانجی هه‌ڕه‌ دریه‌ینه‌ به‌ره‌شه‌ڤره‌!

ئاوه‌خت که‌ په‌پووله‌ نه‌خشینه‌کێ باڵێشا نه‌سۆتێنێ!


**********

مه رگی بی واده (په ی کاکه محه مه د مسته فازاده) - عبدالله حه بیبی

تۆ خوا دیسان لچ به‌ره‌وه‌

زه‌رذه‌ خوێو ته‌ر

با چڵه‌کیه‌وره‌ چی وه‌رمه‌نه‌

من وێم مزانوو

ئینه‌ وه‌رما

درۆنا ، راس نیا

حه‌ر پاسه‌ من باوه‌رم نیا

با په‌ی " شاهان "یچ وه‌رمێو بۆ

ته‌نیا وه‌رمێو

تۆ خوا دیسان لچ به‌ره‌وه‌

زه‌رذه‌ خوێو ته‌ر

********

به یاد و کاکه محه مه دی - ماموسا حمه ره شید ئه مینی

دڵم ته میانه ره
په نجه کام هازۆ گرته ی
قه ڵه مه که یش نییه ن
ئی زمسانه نه گریسه
چی پاسشه په نه که ردا
سه رداو سلێوه یه ش
ترنجیان لێ له مێم
خه ریکه ن ریزنایم ریزنۆره
مه گه رئه من
زمسان و سیاسالیم نه دیه ن
های دلێ له مێت گنۆره
هوشت ناچکۆ
ئی گریوه
سو دووری ئازیزیوه ن
ب
ێ ماڵ ئاوایی
وارگـــــه ش پێته وه په ی هـه وارنۆ
داغمای ده ردش زامان وست وه سۆ
دێره ن با ئیێمه یچ نه ی هـــه واراندا
هــه ی که رم وه شۆن کـۆچ یاراندا

پاوه:چهارشنبه 27 دی

*********

دمایین قسه‌م چنی دۆسی نازاریم کاکه‌ محه‌مه‌دی مسته‌فازاده‌ - ئومید حه بیبی


برا گیان! ته‌میاناره‌ و ڤزه‌م چنیان،ئی ئه‌ره‌ته‌میایه‌ ته‌موتواڵیوی سه‌مه‌ره‌ن و جیاکار مرمانۆ!، ده‌س و دڵم هیچ مه‌گێرۆ، گێڕوکاسه‌نا، خولێوه‌ ئه‌ره‌کاسیه‌یم نیا، نه‌ هه‌رسی چه‌مام یاوه‌ری ورینێوێم مذا و نه‌ ویرێ وه‌شێ پێوه‌ره‌ بیه‌یما! ئای دڵه‌که‌م گلاراویشه‌نه‌ و سه‌رذێوه‌ش پنه‌ مه‌واچوو، هیچ عادزش مه‌که‌روو، مه‌واچوو دا وه‌سێشا ئاخر سوور مزانوو حه‌قه‌شه‌نه‌، حه‌قه‌شه‌نه‌ ناڵۆ و حه‌قوو وێشا هاوارێش سه‌رکه‌شه‌ چه‌رمه‌کاو هه‌ورامانی تووڕێ که‌رۆ. هه‌ناسه‌م سوار بیه‌ن و هه‌ناکنه‌ی هه‌ناکنوو. کاک محه‌مه‌د ئارۆ ساعبێو زه‌نگه‌شا په‌ی دانێ، هه‌واڵوو لوایت دانێشا پنه‌، گرذوو لاشه‌یم چیا بیه‌وه‌، به‌ گیانت قه‌سه‌م ئاوه‌خته‌ سه‌رذاوسۆڵه‌و زمسانیم فاما،هاره‌قیوی چیام به‌ر دا ئه‌جێم چه‌نی چه‌قنا دڵمه‌ره‌، ئه‌جێم هه‌رچی قۆرسی جه‌ دنیانه‌ هه‌ن نریان سه‌روو شانام، وه‌رووچه‌مام سیاو بی، بێ ده‌نگ که‌وتا،ده‌سوو وێم نه‌بێ،ده‌نگم نه‌یوه‌ به‌ر،گڵوێزه‌قووتێم پنه‌ ئامه‌ی بێ.کابرا ماچۆ ئۆمید.....ئۆمید.....ئۆمید!، ئه‌واڕه‌م ئاذ چڕێ و منیچ پنه‌م وه‌ش نه‌بێ چڵه‌کیه‌وره‌،پنه‌م وه‌ش نه‌بێ بژنه‌ڤوو، وه‌روو ویمه‌ره واچێنێ ئی کابرا جۆڕیان! محه‌مه‌د لوا؟ ده‌خۆ په‌رێ قسێ وه‌رچه‌موو زوان و ئه‌ده‌بیاته‌که‌یما که‌رذێنێ و قه‌رار پاسه‌نه‌ نۆدشه‌نه‌ ماوێوته‌ر هه‌نترینی ڤینمێوه‌! ده‌خۆ ئاذ قه‌وڵوو نویسته‌ی ڕۆمانێوێ هه‌ورامیێش پنه‌ دانا یانێو هه‌رپاسه‌ ناته‌مام!!!. یانێو محه‌مه‌دی پا سووک و ئاسانیه‌ ئاستانێش جگا؟ ده‌خۆ ئاذ واچێ مشیۆم پێوه‌ره‌ هه‌رمانه‌ که‌رمێ تا زوانه‌که‌یما جه‌ فه‌وتیای گل ده‌یمێوه‌ و چی تووڵه‌ڕاچه‌نه‌ مه‌بۆ هیچ که‌س ده‌ره‌قه‌تما به‌ی! تۆ خوا واچه‌م پنه‌ ڕاسا؟ خه‌ڵک ڕاس ماچا؟ کۆچت ڕاسا؟ یامکه‌تی وه‌رمیوی تاڵ ده‌سێش ئاستێنێنه‌ ناقڕێم و خه‌ریکا تاسنۆم؟ ئا خنیکیایه‌ هه‌زار کاوڕه‌مه‌ی مێژۆ! تۆ گیانوو شاهانی! شێت و لێوه‌م مه‌که‌ره‌ کاک محه‌مه‌د، واچه‌م پنه‌، ده‌خۆ تۆ لاوێشه‌وه‌ ئاخروو به‌ینه‌تی و وه‌فای بینی؟! ئای برا گیان هه‌رسی کانه‌و چه‌مه‌کام گێرته‌نشاره‌ و نمازا په‌له‌که‌و وه‌روو ده‌میم ڤینوو، دڵیچم هه‌وازه‌ش هۆرئارذه‌ن،ده‌نگش مژنه‌ڤوو که‌ ماچۆ:

مه‌ر ئاوه‌خت تۆم بشۆ نه‌ویر    کانه‌و چه‌مه‌کام گیڤاو که‌رۆ گیر   

ئای ڕه‌فێقه‌ نازاره‌که‌م هه‌ر ئه‌جۆم ڕاسا! هیچ مه‌واچی! زه‌رذه‌خوه‌کات مه‌ڤینوو! هازۆ قسه‌کات گه‌رمم مه‌که‌راوه‌! ویرت نه‌شۆوه‌ بێ خواحافێزی ئاستانێت جگا،بێ خواحافێزی!! هه‌ر گله‌ییت بانێ!. ده‌خۆ تۆ چامنه‌ نه‌بینی، پات پاوننه‌وه‌ بیه‌بۆ هه‌ر هه‌واڵت په‌رسانا ئیسه‌ چی پاسه‌ بێ ده‌نگێو پێسه‌ په‌له‌وریوی غه‌ریبی من و هه‌ورامانت ته‌رکێ که‌رذیمێ؟!

کاکه‌ ئه‌ی زوانه‌که‌ما؟،ئه‌ی فه‌رهه‌نگه‌که‌ما؟.ئه‌ی خه‌ڵکه‌ چه‌مه‌ڕاکه‌، ئه‌ی وێم و دۆسه‌کێما

تۆخوا گێڵه‌وه‌، مه‌له‌، مه‌له‌ تاقه‌تما نیا، تارسه‌ما کریانی کاک محه‌مه‌د ئاخر به‌ حه‌وت ئاسمانه‌ی قه‌سه‌م:

ده‌رذۆ دووریه‌که‌یت بوانووش په‌ی سه‌نگ        سه‌نگ سییاو مه‌بۆ مه‌گێڵۆ جه‌ ڕه‌نگ

هدایت محمودی به عنوان سرپرست جدید اداره فرهنگ وارشاد اسلامی پاوه منصوب شد.

هدایت محمودی به عنوان سرپرست جدید اداره فرهنگ وارشاد اسلامی پاوه منصوب شد.

امروز دوشنبه مورخه 4/10/1391 طی حکمی از سوی حجت الاسلام آفتابی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه هدایت محمودی به سمت سرپرست جدید اداره فرهنگ وارشاد اسلامی پاوه منصوب گردید.




هدایت محمودی از جوانان تحصیلکرده وخوشنام پاوه می باشد که در سال 1362 در روستای شرکان بدنیا آمد تحصیلات ابتدایی وراهنمایی را در روستای زادگاه خود سپری نموده سپس دوره متوسطه را  در پاوه گذراند  و در سال 1384 موفق به اخذ مدرک کارشناسی تاریخ گردید. بلافاصله در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی تهران  با معدل بالا قبول و در سال 1387 موفق شد مدرک کارشناسی ارشد  خود را اخذ نماید. ایشان  در همان سال در آزمون مقطع دکترای تاریخ ایران دوره اسلامی قبول که هم اکنون در حال گذراندن پایان نامه دکترای خود می باشد.

آقای هدایت محمودی از سال 1389 به عنوان کارمند فرمانداری شهرستان پاوه در سمت های مختلفی همچون اشتغال وبرنامه ریزی ، مسئول دبیرخانه بخشدار مرکزی ، جانشین بخشدار مرکزی و مشاور جوان فرماندار انجام وظیفه نموده است.

همچنین نامبرده در اردیبهشت ماه 1391 به عضویت شورای اجرایی هلال احمر شهرستان پاوه برگزیده شده است.

وبلاگ دایره المعارف هورامان با افتخار تصدی این جوان شایسته را در سمت سرپرست اداره فرهنگ وارشاد اسلامی پاوه به ایشان وهمه فرهنگ دوستان تبریک عرض نموده امید است با آمدن ایشان خلاء های بوجود آمده پر و گامهای موثری در راستای اعتلای فرهنگ هورامان برداشته شود.

سپهر

فاتح رحیمی - نویسنده وزبان شناس

                      

فاتح رحیمی در سال 1340 ه.ش در روستای هانی گرمله از توابع بخش نوسود متولد شد. دوران ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان را در روستای زادگاه خود  و نوسود و پاوه به اتمام رسانده و در سال 1357 در دانشسرای روستایی شهرهای پاوه و سنقر مشغول به آموزش معلمی گردید. در سال1359 به استخدام رسمی آموزش وپرورش درآمد. در خلال خدمت خود به عنوان معلمی به ادامه تحصیل پرداخت وموفق به اخذ مدارک کاردانی وکارشناسی ادبیات فارسی شد. ایشان در طی خدمت خود در آموزش وپرورش مریوان به عنوان معلم ودبیری نمونه در خدمت فرهنگ وزبان هورامی و دانش آموزان و دانش پژوهان خواهان این زبان بود.

ایشان در سال 1387 پس از سی سال خدمت صادقانه بازنشسته بازنشسته گردید اما این بازنشستگی مانع از ادامه فعالیت وی به عنوان معلم ومدرس نشده وفعالیتش در دانشگاه مریوان تحت عنوان مدرس زبان هورامی ادامه دارد.

فاتح رحیمی نویسنده ای چیره دست و نستوه وخستگی ناپذیر است که اکثر اوقات خود را به مطالعه ونوشتن اختصاص داده است تاکنون دو کتاب از این نویسنده به شرح زیر به چاپ رسیده ودر اختیار علاقمندان قرار گرفته است:

1-دستورزبان کردی هورامی چاپ اول درسال 1385وچاپ دوم درسال 1389عرضه شده است.

2-بیان درهورامی: که درآن از 4 مقوله(تشبیه-استعاره –کنایه-مجازوحقیقت)با استناد به اشعاربلند و مشهور هورامی استفاده و به دو زبان فارسی و هورامی نگاشته شده است.

آقای رحیمی فرهنگ لغت جامع هورامی را نیز تدوین نموده و آن را برای چاپ آماده کرده است بنا به گفته خودش جمع آوری این فرهنگ لغت مدت 22 سال به طول انجامیده است. علاوه بر این ایشان هم اکنون درامورات زیر نیز فعالیت دارد.

1ضواصلی انجمن فرهنگی وهنری (روجیار)

2- مدرس کلاس زبان هورامی درانجمن فرهنگی وهنری (روجیار).

3-مدرس کلاس زبان هورامی دردانشگاه پیام نورمریوان.

کاکه فاتح رحیمی شاعر چیره دستی است واشعار نغز وزیبایی دارد.شعر زیر برگردان زیباییست از قسمتی از گلستان شیخ اجل :

قسمتی از مقدمه ی گلستان سعدی

 یک شب تأمل ایام گذشته می کردم و بر عمر تلف کرده تأسف می خوردم و سنگ سراچه دل به الماس آب دیده می سفتم و این بیت ها مناسب حال خود می گفتم :

 هر دم از عمــر می رود نفســی         چون نگه می کنم نمانده بسی

ای که پنجــاه رفت و در خوابـــی         مگـــــر ایــن پنــج روزه در یابــی

خجل آنکس که رفت وکارنساخت         کوس رحلت زدند و بار نساخت

خــواب نوشیــن بامــــداد رحیـــل          باز دارد پیــــــــاده را از سبیـــل

هــر که آمد عمارتـــی نو سـاخت          رفت و منزل به دیگری پرداخت

وان دگــر پخت همچنین هوسـی          وین عمــارت بســـر نبرد کسی

یــار نــاپــایـــدار دوست مــــــــدار          دوستــــی را نشــاید این غـدّار

 به‌شێو جه‌ وه‌ڵینه‌و گۆڵستانوو سه‌عدی

 شه‌وێ ویه‌رده‌م هاوردم به‌ردم په‌ی عمری فۆتیا حسره‌تان وه‌ردم.تهوه‌ن یانه‌کڵه‌ی دڵه‌ی (غه‌مدیده‌م ) ، سمیم وه‌ ئه‌ڵماس ئاوه‌که‌ی دیده‌م. وه‌ ئی چن به‌سته‌ به‌ وێم دا به‌ستم :

 هه‌ر ده‌م نه‌فه‌سێ جه‌ ژین مه‌ویه‌رۆ         فره‌ش نه‌مه‌نه‌ن ، که‌مــی ماوه‌رۆ

په‌نجـــاذ  ویه‌رذ و هــه‌ڵای نـه‌ خـاوی        به‌ ئـی په‌نــج ڕۆیه‌ به‌ کۆگــه‌ یاوی

شــه‌رم په‌ی ئانه‌ی لـوا و بێ ده‌ سا         ژه‌ناشـا ته‌پڵ و بارش بــێ که‌سا

وه‌رمـی شیرینــوو ساحبـوو کاروانـی        مــه‌بۆ وه‌ بایێس جه‌ قافڵـــه‌ مانـی

هه‌ر کــه‌سێ ئاما و یانێـوه‌ش سازنا        داش به‌ یۆته‌ری و وێش ئاسش جیا

ئاذیچ هـــه‌ر پاســــه‌ خیــاڵش خـاما        نیشته‌ی جه‌ یانه‌ په‌ی که‌سی ناما

یاری ناتــه‌مـــام بــه‌ یــار مــــه‌زانـــه‌         دۆسی بـێ وه‌فــا به‌ ئه‌غیــار وانه‌


محمد خالدی مکی - نویسنده

زندگی نامه آقای محمد خالدی مکی از زبان خودش :

                                                            


اینجانب محمد خالدی مکی فرزند مرحوم محمد توفیق ، کوچکترین نوه ی میرزا شفیع پاوه ای در اول مهرماه ۱۳۳۲ ش در محله ی قدیمی میرآباد شهر تاریخی پاوه ، منطقه ی اورامان متولد شدم ، در پاییز ۱۳۴۰ پدرمرا از دست داده و از مهر پدری محروم گردیدم، در همان اوایل کودکی به تحصیل روی آورده تا اینکه گواهینامه ی پایان تحصیلات ابتدایی را در خرداد ماه ۱۳۴۵ در دبستان سعدی شهر پاوه به پایان رساندم ، دوره ی اول متوسطه را در دبیرستان شهدای هشتم آبان فعلی (پهلوی سابق)شهر پاوه در خرداد ماه ۱۳۴۸ با رتبه ی عالی تمام و دوره ی دوم متوسطه را در دبیرستان های کزازی و حکیم نظامی شهر کرمانشاه در خرداد ۱۳۵۲ به اتمام رسانده و موفق به اخذ دیپلم رشته ی علوم طبیعی گردیدم و در آبان سال ۵۴ به استخدام آموزش و پرورش درآمده و در سال ۱۳۵۷ قبل از انقلاب در رشته ی مورد علاقه ی خود (دبیری زیست شناسی) دانشگاه تبریز قبول شدم ، پس از ایجاد وقفه ی تعطیلی دانشگاه ها به عنوان انقلاب فرهنگی سرانجام موفق به اخذ مدرک لیسانس در تیر ماه ۱۳۶۵ گردیدم ،  بعد از گرفتن مدرک لیسانس با ۳۱ سال سابقه خدمت صادقانه ی معلمی سرانجام در شهریور ۱۳۸۳ به افتخار بازنشستگی نایل شدم.

 بنا به علاقه ی زیادی که به اشعار کردی خصوصاً اورامی داشتم در سال ۱۳۴۴ به جمع آوری اشعار شاعران منطقه ی پاوه پرداخته و اشعار زیادی از میرزا شفیع پاوه یی و میرزا عبدالقادر و شاعران دیگر را جمع آوری نمودم. اکنون نسخه های خطی متعددی در نزدم موجود می باشد خصوصاً اشعار روضةالصفای میرزا عبدالقادر را از روی نسخه های خطی متعددی گرداوری کرده ام،  از سال ۱۳۴۹ که دانش آموز دبیرستان کزازی کرمانشاه بودم تا کنون در مورد جغرافیا  و تاریخ شهرستان پاوه و اورامانات مشغول به تحقیق و تألیف می باشم نمونه ای از کارهای تحقیقیم به قرار زیر می باشد:

۱.کتاب جاذبه های گردشگری اورامانات و غار قوری قلعه بزرگترین غار آبی آسیا را تا کنون ۴ بار به چاپ رسانده ام.

 ۲.زندگی نامه ی میرزا شفیع پاوه ای و بخشی از دیوان اشعار او را جمع آوری کرده و آماده ی چاپ می باشد.

 ۳.بررسی غارهای استان کرمانشاه .

۴. جغرافیای تاریخی اورامان لهون شمالی از سیروان تا مرز عراق بعد ازبررسی مجدد آماده ی چاپ می باشد .

۵. کتاب روضةالصفای میرزا عبدالقادر پاوه ای از روی نسخه های متعدد در حال بررسی و تطبیق مجدد می باشد .

۶. راهنمای سیاحتی شهرستان پاوه در یک بروشور رنگی که در تاریخ ۱۵/۵/۷۸ نوشته و فرمانداری و ارشاد اسلامی شهرستان پاوه آن را در ۳۰۰۰ نسخه به چاپ رسانده و در پدیده ی طولانی کسوف در تاریخ ۲۰/۵/۷۸ آن را در بین مهمانان داخلی و خارجی توزیع نمودند.

۷. وجه تسمیه برخی از روستاهای اورامانات.

۸. تاریخ و جغرافیای شهرستان پاوه که قسمت اعظم آن را به رشته ی تحریر درآورده ام.

 ۹.گردآوری بخشی از دیوان اشعار میرزا محمود دوریسانی. 

منبع :http://zaz2011.blogfa.com/post-1.aspx


بنده (مدیر وبلاگ) افتخار می کنم که در دوران تحصیلات دبیرستان یکی از شاگردهای این معلم خوب وبا اخلاق بوده ام.

شرحی در احوال وآثار ماموسا مولوی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

« مولوی سید عبدالرحیم تاوگوزی متخلص به معدوم فرزند سید علی نواده سید ابوبکر مصنف چوری » از سلالة سید محمد زاهد مشهور به پیر خضر شاهوئی است. در سال 1221ه.ق در روستای سه رشاته در منطقه تایجوزی کردستان  متولد شد مقدمات عربی و صرف ونحو وفارسی ودستور را نزد پدر عالِم خود فراگرفت و چون دیگر طالبان علم برای شرکت در حوزه های درسی علمای آن زمان راه سفر در پیش گرفت به مدرسة چور رفت وسپس به سنندج آمد و در مسجد وزیر حجره گرفت؛ زمانی حوزة درس ملا عبدالقادر مهاجر مردوخی را درک کرد؛ به سلیمانیه رفت و در محضر متکلم و عارف متأله حضرت سید الشیخ معروف النودهی راه یافت و با نوة ایشان حضرت شیخ کاک احمد برزنجی ملاقات نمود و پیوند محبت قلبی با ایشان حاصل کرد.

زمانی تلمیذ حوزة درسی شیخ عبدالقادر مهاجر مردوخی بود که با ملا محمد نودشی شهیر به حاج ماموستا آشنا شد و ایشان بعدها مولوی را وادار ساخت تا محضر درس استادش ملا عبدالرحمن نودشی را در سلیمانیه دریابد لذا مولوی به سلیمانیه بازگشت در درس استاد ملا عبدالرحمن نودشی شرکت کرده ، اجازة علمی گرفت. حاج ماموستا ملا احمد نودشی هشت سال سناً از مولوی بزرگتر بوده و همواره مستشار و راهنمای ایشان محسوب میشده اند. ملا احمد نودشی زمانی که در نودشه مشغول ارشاد مردم و نشر احکام بودند با حادثه ای مواجه شدند که رویة حیات معنوی ایشان را دگرگون ساخت.

روزی درویشی به روستای محل اقامت ایشان رفت ودر خانة آنان مهمان شد، اهل خانه برای مهمان سبدی انگورآوردند اما مهمان خوشه ای انگور نارس را جدا کرده ، پیش کشید ؛ نودشی به مهمان تعارف کرد تا از انگورهای مرغوب تناول نماید ، اما مهمان امتناع نمود ؛آخرالامر نودشی با الحاح دلیل نخوردن انگور را جویا شد و مهمان در پاسخ گفت: با اشارة قلبیه در یافتم که این انگور را از جائی دزدیده اند ؛ نودشی مسئله را پیگیری نمود و دریافت آن انگورها را همسایه آنان برایشان برده وکسی دیگر آن را از باغی دزدیده بوده است، لذا در پی آن شد تا به آن معرفت باطنی دست یابد؛ مهمان گفت: من مرید حضرت شیخ سراج الدین هستم و با سلوک در طریقت مجددیة نقشبندیه به این مرتبه رسیده ام. نودشی بخدمت حضرت شیخ سراج الدین اول رسید ودرطریقت مجددی سالک شد و ذوق ِعبادت یافت و به درجه ای نائل آمد که تمام نمازهای خود را از ابتدای تکلیف دوباره قضاء نمود و همواره می گفت: نماز با حضورِ دل،نورانیتی خاصّ دارد.

ماموسامولوی که همواره گرفتار احوالِ ترقی خواهِ درونیِ خود بود ، با دلالت و پیروی دوست و پیرش نودشی به خدمت حضرت سراج الدین رسید و در طریقت ایشان سالک شد. به سیر آفاق و انفس پرداخت و بسیاری از شهرها و قصبات کردستان و بلاد دیگر را سیاحت کرد تا به کمال مطلوب رسید و در میان دانشمندان و ادبای کرد ممتاز شد؛ خصوصاً در علم ِکلام مهارت یافت و ابهامات ِکلامی و فلسفی را بیشتر با ذوق و کشفیاتِ درونی خود از میان برداشت ، به گونه ای که آثار کلامی ایشان عالیترین آثار متألهین این سامان است.

مولوی درآثار منظوم خود علاقة باطنی اش را به طریقت و پیران کبار سلسله نشان می دهد. دربارة ایشان به جرأت می توان گفت که از لحاظ ادبی و کلامی بعد از مولانا عبدالرحمن جامی کسی چون او در آن سلسله به شکوفائی تام و تمام نرسیده است ؛ عارف روشن ضمیری که روان به حقیقت رسیده اش از ما و منی ها رسته و به اهل الله پیوسته بود. نقل است زمانی برای ملاقاتِ دوست و هم سن وسال خود حضرت شیخ عبدالرحمن خالص طالبانی راهی کرکوک شد و در بامدادی قبل از طلوع سحر به خانقاه ایشان واردشدوشیخ رادرگوشه ای مشغول عبادت دید؛مصرعی ازشعرملای بیسارانی را دروصف حال ایشان برزبان آوردکه می فرماید :

شه ون خه لوه ته ن مال بی ئه غیاره ن  عاله م گرد وته ن دوس خه به رداره ن

 شیخ بالبداهه درجواب ایشان فرمود :

ئیراده م ئیده ن وه ی که لپوسه وه   شه و نالین وه شه ن وه لای دوسه وه

فرق میان مولوی سید عبدالرحیم با مولانای رومی در این است که مولانا پس از دیدار با شمس، عاشقِ شمس شد و زمانی که شمس از قونیه هجرت نمود، مولانا در هجران ایشان اشعار پرسوز و گدازی سرود. اما مشایخ نقشبندیة این سامان عاشق رفتار و گفتار مرید خود شدند و بارها این علاقه درونی را نسبت به مولوی کرد بروز دادند. زمانی حضرت سراج الدین آرزومند ملاقات ایشان بود و با این مضمون ایشان را به نزد خود دعوت کرد: ماموستای سه ر علم شیرین که لامـان ته شـریـفی خـه یرت باوه رو لامـان یان کاغه ز بریان یان مه لا مه رده ن یا خو عارته ن دوس وه یاد که رده ن مولوی درپاسخ ایشان قصیده ای سرودند که مملو از شاهکارهای عرفانی و نکات ادبی است:

شێخی ده‌وڵه‌مه‌ن به‌هره‌ی سه‌رمه‌دی    یاگه‌ی حه‌قیقیه‌ت جلوه‌ی ئه‌حمـه‌دی

جـه ‌شـه‌و هـه‌وارگـه‌ی  فـه‌نا ویــه‌رده‌      پای هــه‌رده‌ی بـه‌قـا یاتاغگـه‌کــه‌رده‌

مۆته‌سێف به‌وه‌سف شه‌ئنی وسفاتی    مۆشـه‌ڕه‌ف بـه‌فـه‌یز تـه‌جـه‌للای زاتی

 خـه‌لیفـه‌ی سه‌دای (ادن) شنـه‌فتــه‌      بـه‌ڵـه‌د نـه ‌سارای ئـه‌توار هــه‌فتــه‌

واسێته‌ی ڕاگه‌ی به‌ین عێلمووعه‌ین        ساحیب جه‌ناحه‌ین‌ یه‌عنێ ذي النورين

پیـر پاک جـه‌ گـه‌رد خاک ناسـووتـی      مه‌نزڵگه‌ی سه‌ربه‌رزسه‌رمه‌له‌کووتی

دڵ وه ‌نـه‌وای بـه‌زم جـه‌بـه‌رووت ئاوا      سێـراوێ  سـه‌راو  لاهــووتی مـاوا

(  جسمـــا لدینــا ، روحــا لدیــه  )‌      دائێـــره‌ی  ته‌مـام   ( منـه‌ الیـه‌ )

بێ ته‌لوین نه‌سای ته‌مکین دامه‌کین    (    روح الله    روحـــه آميــن    )

نامـه‌ ی رۆح ئـه‌فزای شیرینت یاوا      دڵ وه مه‌ردۆمه‌ک دوو دیده‌ش ساوا

تۆی ده‌روون وه‌نوور سه‌فادا په‌رداخ      بۆی ئاشناییـم دا نه ‌ڕووی ده‌مــاخ

ده‌رگای حۆقه‌ی لاڵ دانه‌ت شکاوان     جه‌ڕووی لۆتفه‌وه‌ ئینه‌ت فه‌رماوان:

یا کاغـه‌ز بڕیـان یـا مـه‌لا مــه‌رده‌ن       یاخـۆ عارته‌ن دۆس به‌یاد کـه‌رده‌ن

غه‌مگین مه‌نیشـه‌ غه‌م بده‌ر وه‌باد      فه‌ڵـه‌ک نمـازۆ کـه‌س وه‌ خاتر شاد

 ماموسا مولوی زمانی به دستور مرشدش و همراه مرشدزادة خود حاج شیخ عبدالرحمن متخلص به وفا برای انجام امری اجتماعی راهی سنندج شدند و به ملاقات حاکم قدرتمند اردلان غلام شاه خان والی رفتند.والی در تالار باشکوه خود از ایشان پذیرائی کرد و جمعی از علما و اعیان را دعوت نمود،چون به مقام و مرتبة علمی و عرفانی وی وقوف یافت اورا مولوی کرد نامید. مولوی به در خواست مرشد زادة خود شیخ عبدالرحمن، کتاب عقیده مرضیه راتألیف نمود:کتابی در شرح عقاید کلامی اهل سنت و جماعت که در آن به آیات محکمات استناد نموده و عقاید کلامی را به نظم آورده اند . شعر مولوی کرد در این کتاب مرتبة تعلیمی دارد و کلام و اعتقادات مذهبی را تدریس می نماید؛ در اول کتاب چنین می فرماید:

هه رخوتی بو خوت بورهان و تیر به س       به شی خوی تیکه ل ناوی بکا که س

 

ادامه نوشته

آیین سوگواری در هورامان«باستان» - محقق:بهاءالدین محمدیان

 در هورامان«باستان» وقتی کسی فوت می شداو را تطهیر كرده و چادر سیاهی در کنار قبرستان بر پا می كردند (ره شمال   ) و مرده را به مدت سه روز در آن جا نگه می داشتند  . قبرستان ها و گور ها بیشتر در جاهای بلند یا بر فراز تپه ها بودند . وقتی گور کنده  می شد  در داخل آن کمی خاکستر می ریختند. اگر متوفی بزرگ خانواده بود هیچ وقت از در ورودی خانه بیرون نمی آورند . حتی اگر مجبور بودند شکافی دردیوار  ایجاد کنند . لباسهای شخص متوفی را در اتاقی پهن و بر  آن گریه می كردند.خانواده صاحب عزا نباید تا مدت هفت تا نه روز در خانه غذا بپزند یا آتش روشن کنند . لبان شخص متوفی را قبل از دفن کردن با مقداری آب انار خیس می كردند . در چادری که کنار قبرستان بر پا می شد . مقداری گل آماده می كردند که عزا داران بر سر و شانه خود بمالند تا نمایانگر ماتم و باز گشت به سینه زمین – مادر باشد.  زنان گیسوان خود را می كندند و آن را به شکل دست بندی به دست می بستند  . موسیقی در مراسم سوگ واری هورامان به صورت یک عنصر لاینفک وجود ندارد . البته در مناطقی  پراکنده از تاثیر آیین های عرفانی که همراه موسیقی عاریت  در آن وارد شده است . در آن رقص همانند رقص «چه مه ری» Kcamari) ) که مخصوص سوگواری مناطق ایلام و لرستان است   وجود نداشت . اشعاری هم  توسط مادران یا زنانی که در آن مهارت داشتند در سوگ متوفی خوانده می شد. و برگور متوفی گل های زنبق و نیلوفر می گذاشتند  همچنان كه همكنون نیز بعضی از قبرستانها پوشیده از گل های زنبق است  . 

ادامه نوشته

تصویری از پاوه قدیم  - محله دره باسام