داستانهو زهریفێ 4 - عبدالله حبیبی
وێرهگا بێ و زهریفێ فره ئاوراش بێ بهڵام نه نانێوه مهنێبێ و نه چێوێو شکه بهرێ بوهرۆ . وهروو وێشهره ماچۆ: « دهی خوا گیان ئیسه چێش کهروو ؟ وهشڵهی به ئی بز و بزڵهیه که ئاوراشا نیا » . چی فکرانه بێ که وهروو وێشهره واتش : « دهخۆ ئهگهر ئی بزێ مدرۆ و دۆشووش هیچ نهبۆ متاڤوو کۆچێو شۆت بوهروو » . هۆرسهوه و لوا پهی لا هانهکهی و قۆتیلێوهش دیهوه و ئارذهش و بزهکێش دۆشته و ههر پاسه کاڵ و کۆڵ شۆتهکهش وارذ و چنی بز و بزڵهکهی لوهی کۆنجوو مهڕهکێ ئیژیهیره و سهرهشا نیاوه.
ئهولکهریم گرهڤێ و ههرسی مجێره و وهروو وێشهره واچێ : « داخۆم مهنێبۆ ؟ داخۆم ئیسه چکۆ بۆ ؟ داخۆم را نهزانۆ بهیوه ؟ ئهگهر بهیوه چێش ؟» قهوم و کهس و کار ئامهیبێنێ و ههرمانهکاشا کهرێنێ و واتشا با سهبهی حهیوانهکه نهمهنۆوه و وێما مزنمێش و ملمێ چنیش .
تاریک و لێڵ بێ زهریفێ ئاورایێنه ههیش بیهوه . ئاورایێنه ئێتر هازیش چنه نهمهنێبێ . بهڵام نهزانێ چێش کهرۆ . ماچۆ : « با رۆ بۆوه وهڵڵا ملوو پهی ئا یانهیه و ماچوو ئاوراما ! » ههوا رۆشن بی مذیۆ دهنگه دهنگێو پهیذا بی . زیا بهرهو مهڕهکێ مذیۆ حهوت نهفهرهکهنێ، ئامهی راکێنه و یاوهی سهروو هانهی و بڕێو ماتڵێ بیێ و لوهی . هۆرسهوه و کهوته را ماچۆ : « ههرچی بۆ با بۆ ! با بلوو بزانوو کێتهر ئینا چا» . لوا پهی لا یانهی تهقهش دا بهرهی . کهس ناما دهمشهوه ! کۆچێوش پنه شی دهسش کهرذ چڕای بهڵام هیچ کهس نهبی جوابش دۆوه . بهرێوی چۆین بێ و هیچ قۆڵفێویچش نهبێ پووه ! بۆقهش نیا بهرهیهوه و بهره کریاوه و لوا چوهر . یانێو بێ، دڤێ یهرێ ئۆتاقێش بێنێ و کهل و پهل پژگیابێ ! . گێڵا شۆنۆ نانێره ، مذیۆ دۆڵهو نانێ ئینا چا و کاسێوهنه کۆچێو ههنگوینش یۆسهوه . دهسش کهرذ نان و ههنگوین وارذهی تا سێره بیه . نیشتهره و ماچۆ : « خوا گیان ئهگهر ئیسه یۆ بهی چێش کهروو ؟ ! » تهماشهش کهرذ مذیۆ یانهکه فره پژگیان و ههوهڕێ و جلێ پیسێ ئینهی چا . ههوهرهکێ و جلهکێش بهرذێ بهر و تۆنگێوه چا بێ لوا پهی سهروو هانهی پهڕوو تۆنگهکێ ئاویش ئارذه و دهسش کهرذ به شتهی ههوهڕ و لێباسهکهی و دڤێ یهرێ جارێ لوا پهڕوو تۆنگهکێ ئاویش ئارذه تا تهمامیهی و ههوهڕهکێش بهرذێوه چوهر و بهرهوه جلهکێش یاڤهیوه و یانهکهش پاک و پۆخته کهرذ . تا ههرمانهکێش تهمامیهی مذیۆ نیمهرۆن . لوا گێڵا تهماتێ و برێنجش یۆسێوه . ئهیرگاکێنه ئهیرش کهرذهوه و بهشۆ وێش برێنجش نیا سهر و تهماتهینێوهش کهرذه و شۆنۆ ئانهیهره که یاوهی پنه نیشتهره وارذێش . مذیۆ تهقه تهقێو مهی ، تهرسا زیا بهرهنه مذیۆ بزهنهچیرهکێنه و بزڵهکهش ، ئامهی و لهوی پهشتۆ یانهکهی و چاگه کۆزێوه بێ لڤهینه دلێش و وتێره ! سهرهش سڕ مهنهبێ ، ماچۆ : « یانێو ئینه یاگۆ ئی بز و بزڵهیه بۆ ؟ ئهی یانێو چێش ئی دڤه روه نامهینێوه پهی ئێگهی و ههر چنی من بیێنێ ؟ » لوا کاسێوش ئارذ و بزهکێش دۆشته و شۆتهکهش بهرذ و گێڵا کۆچێو دۆش یۆسهوه و شۆتهکهش نیا ! . عهسر بیهبێ ، بهشۆ وێرهگهیش نانهش بهرذه و چنی کۆچێو مهژگهی و لواوه پهی مهڕهکێ . بز و بزڵهکهیچ کهوتێوه شۆنیش !.
وێرهگا بێ مذیۆ ئینا حهوت نهفهرهکه ئامهیوه ! سهروو هانهی لاشا دا و وێشا فێنکشا کهرذهوه و لوهیوه پهی یانهی . دوورهوه چهمشا کهوت به جلهکا که یاویهیبێنێوه ، سهرهشا سهڕ مهن لڤهی وهرهوه و لوهی چوهر و چهمشا کهوت به تفاق و میزانهکهی ، مهنێبێنێره داخۆم ئینه یانهکهو وێشا بۆ ؟ شهوێ ههر باسشا بێ : « داخۆم ئینه کێ بیهبۆ و ئامابۆ و پێسهشه کهرذهبۆ ؟ » ههریۆ چێوێو واچێ : « ههجنێ بیێنێ ! مهلهیکێ بیێنێ ! خۆ ساڵێوه جارێو کهس راش مهگنۆ پیهنه ! داخۆم کێ بیهبۆ ؟ ئهی ئی ماسه چێشا ؟ ئی شۆته چکۆوه ئامان ؟ خۆ ئێمه یهرێ روێن بز و بزڵهکهما گمێ بیێنێ ؟ رهنگا تا ئیسه ههزار جارێ ڤهرگا وارذێبا !.» یۆشا ماچۆ : « برا ههرکهس بیهن دهسش وهش بۆ ! بووسدێ ! ئێمه مانیای و مهرذێ و سهبهی مشیۆم بلمێ سهروو کاری ! بووسدێ برا بووسدێ !»
زهریفێ وهروو وێشهره واچێ: « داخۆم ئینێ کێ با ؟ ئیسه وهروو وێشاره چێش واچا ؟ خواگیان بهخشهم من دزیم کهرذ بهڵام ههرمانهیچم پهی کهرذێ ! ». سهبهی رۆ بیهوه و کابرهی دیسان ئامهی لاو هانهی و لوهیوه و دیسان زهریفێچ لواوه پهی لا یانهکهی و . . . تا یهرێ روێ ئینه کارش بێ .
یهره رۆ پهرسهو زهریفێ تهمامیا و مهخلۆق لواوه پهی یانهو وێش و وهنهوشێ و ئهولکهریم مهنێوه وێشا تهنیهی . وهنهوشێ ماچۆ : « بووسه ئێتر مشیۆم ساحبێو وێت بلی چنی گهلهکهی .» ئهولکهریم ئیژیاره و دهسش کهرذ بۆڵهبۆڵ کهرذهی و لۆمهو وهنهوشێ و یهواش یهواش وهرمش کهوت پۆره . وهنهوشێ هۆرسه لوا جامهکهش ئارذ و کۆچێو دیانه جامهکهی و دهسش کهرذ خوهی ! ماچۆ : « دهی ئیسه من زهریفهنا یا زهریفێ ؟» تهماذارهبێ جامهکه هیچ نهواچۆ ! جامهکه ئاماوه جواب و ماچۆ : « زهریفێ ! واڵۆ حهوت براڵهی ! » . . .
ماتڵێ درێژهو داستانهکێ بیدێ